
Program prowadzony jest pod nazwą NGCM (Next Generation C-sUAS Missile) i ma na celu znalezienie rozwiązania w postaci pocisku o wydłużonym zasięgu i możliwości szybkiego użycia, a także o dużej prędkości lotu, aby pocisk był w stanie jak najszybciej dosięgnąć celu. Pocisk ma służyć do zwalczania latających systemów bezzałogowych z grupy 2 i 3, których przykładem jest np. amerykański RQ-7 Shadow, zaliczany do klasy 3.
Amerykanie stawiają przed nowymi pociskami następujące wymagania:
Zasięg - 16 - 25 km;
Wysokość - 6 - 8 km;
Czas odpalenia pocisku -
Koszt produkcji - poniżej 150 tysięcy dolarów, przy zakupie co najmniej 5 tysięcy pocisków;
Pocisk musi mieć możliwość integracji z istniejącą wyrzutnią pocisków Coyote;
Kompatybilność z systemem IBCS-M, radarami KuRFS (T), Sentinel A3/A4, LTAMDS, PATRIOT, TPQ-53;
Pocisk powinien być wyposażony w system naprowadzania na fale radiowe we wszystkich warunkach atmosferycznych.
Główny pojazd systemu M-LIDS. Z przodu zaprezentowano antydron Coyote Block 2 z rozłożonymi, tylnymi statecznikami oraz dodanym blokiem silnikowym. Autor. US Army Kolejnym wymogiem jest to, aby pocisk osiągnął 7. poziom gotowości technologicznej TRL 7 (Technology Readiness Level 7) pod koniec testów w 4. kwartale roku fiskalnego 2027, co pozwoli na jak najszybsze wdrożenie do służby w siłach zbrojnych. Nowy pocisk prawdopodobnie zostanie zintegrowany z systemami do zwalczania dronów FS-LIDS (Fixed-Site Low, slow, small UAS Integrated Defeat System) i M-LIDS (Mobile Low, slow, small UAS Integrated Defeat System).
USA
Wybierz formę na pasku. Stanosky otwiera się z boku, pokazuje cenę i robi z tego TWÓJ materiał — tekst, mem, rolkę albo kawałek.