Rodzice zderzają się z brutalną matematyką. Ta luka w polskim systemie skutecznie zniechęca do drugiego dziecka
Łukasz Wolański — Kiedy kończy się rok szkolny, zaczyna się problem, o którym państwo wciąż mówi zbyt cicho. Dla milionów rodziców dwa miesiące wakacji to nie odpoczynek, lecz stres i skomplikowana układanka opieki, której nie da się rozwiązać bez kompromisów.
- Dziecko w wieku szkolnym ma w ciągu roku około 70 dni wolnych od nauki. Pracujący rodzice, dysponując łącznie maksymalnie 52 dniami urlopu, zostają z kilkunastodniową luką bez żadnego systemowego wsparcia.
- Migracje za pracą, wyższy wiek emerytalny oraz zmiana mentalności współczesnych seniorów sprawiły, że instytucja „dziadków na pełen etat” praktycznie zanikła. Rodzice zostali samotnymi wyspami.
- Rozwiązaniem kryzysu demograficznego nie są kolejne puste programy socjalne, ale stworzenie całorocznej opieki z wykorzystaniem budynków szkół, które w wakacje i ferie świecą pustkami.
Archaiczny system opieki nad dziećmi w Polsce, oparty na feryjności szkół i braku wsparcia dla rodziców, zniechęca wielu moich znajomych do posiadania kolejnych dzieci. Gdy model wielopokoleniowy odchodzi w przeszłość, pracujący na etatach i obciążeni kredytami rodzice zostają sami z kilkunastodniową luką w opiece wakacyjnej. Rozwiązaniem kryzysu demograficznego nie są kolejne puste programy. Bardziej mogłoby pomóc odważne wykorzystanie istniejącej infrastruktury do stworzenia systemowej opieki całorocznej.