Dom z czerwonej cegły. Jak willa lekarza stała się klasztorem Niepokalanek

Po 77 latach obecności w Szczecinku siostry Niepokalanki opuściły dom przy ul. Kościuszki 30 - modernistyczną willę, której historia sięga początku XX wieku.

+6

12

Jak wynika ze sporządzonego w 1891 roku, a następnie zaktualizowanego w 1903 r. bardzo szczegółowego planu miasta, przy dzisiejszej ul. Kościuszki, pomiędzy restauracją Theodora Hensego, a miejskim szpitalem (dzisiejszą siedzibą pogotowia ratunkowego), rozciągały się jedynie podmiejskie błonia.

W tamtym czasie nie istniała jeszcze biegnąca w stronę jeziora dzisiejsza ul. Lelewela. Uwieczniona na fotografii z 1906 roku okazała willa, najpewniej powstała pomiędzy 1906 (data wykonania zdjęcia) a 1914 rokiem. Choć dziś w tym miejscu istnieje zabudowa, ma ona zupełnie odmienny charakter architektoniczny.

Już w latach dwudziestych lub trzydziestych XX wieku, w bezpośrednim sąsiedztwie „bajkowej” willi, powstał dom o nowoczesnym – jak na owe czasy – wyglądzie i funkcji. Jest to jeden z nielicznych przykładów architektury modernistycznej na terenie miasta. Narożny budynek pod „trzydziestką” z czerwonej cegły klinkierowej, po 1945 roku stał się powszechnie znany za sprawą sióstr niepokalanek, które musiały opuścić swój macierzysty klasztor w Jazłowcu, w powiecie buczackim. Początkowo przebywały one w Szymanowie, a dzięki staraniom proboszcza parafii NNMP ks. Anatola Sałagi, znalazły nową przystań w odległym i obcym im Szczecinku.

Czytaj cały artykuł u źródła — Temat Szczecinecki (temat.net)