Spotkanie autorskie z Antoniną Tosiek odbyło się w Planecie 11
Od lewej: Antonina Tosiek i prowadząca spotkanie Joanna Wilengowska (fot. Planeta 11) W latach 1933–1995 konkursy pamiętnikarskie dla mieszkanek polskiej wsi przyciągnęły nawet dziewięćdziesiąt tysięcy uczestniczek. To liczba porównywalna z populacją Nowego Sącza lub połową mieszkańców Olsztyna. Julianna pisała swój pamiętnik nocami w latach trzydziestych, ukrywając tę pasję przed mężem. Danka notowała wspomnienia o świcie, czekając, aż rozgrzeje się piec. Teresa w 1983 roku zapisywała swoje myśli podczas codziennych przejazdów autobusem do pracy w masarni. Janka marzyła o studiach polonistycznych, lecz obowiązki w gospodarstwie okazały się ważniejsze. Zamiast studentką została pamiętnikarką. Dla wielu kobiet opisanych w książce pisanie było czymś więcej niż utrwalaniem wspomnień. Stawało się sposobem na dostrzeżenie wartości własnego życia i nadanie znaczenia doświadczeniom, które dotąd pozostawały niewidoczne. Opowiadając o biedzie, przemocy czy poczuciu wstydu, przełamywały społeczne i kulturowe schematy oraz odzyskiwały głos.
Pracując nad książką, Antonina Tosiek przeanalizowała setki rękopisów i maszynopisów nadesłanych na konkursy pamiętnikarskie. Sięgnęła również do badań naukowych i materiałów statystycznych, tworząc wielowymiarową opowieść o przemianach polskiej wsi w XX wieku. To historia opowiedziana z dużą wrażliwością, a jednocześnie oparta na rzetelnej analizie źródeł.
Antonina Tosiek to literaturoznawczyni, eseistka, poetka i autorka tekstów krytycznych o literaturze oraz teatrze. Opublikowała tomy poetyckie storytelling i żertwy (Biuro Literackie, 2021 i 2024), a także esej historyczny Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet (Wydawnictwo Czarne, 2025). Laureatka Studenckiego Nobla w kategorii literatura i dziennikarstwo, Nagrody im. Wisławy Szymborskiej, Nagrody im. Adama Włodka, Nagrody Literackiej m.st. Warszawy oraz Nagrody Historycznej „Polityki”. Członkini redakcji naukowej kwartalnika „Czas Kultury”.