Znaleziono gwiazdy, które "zjadają" swoje planety
Wniosek o zniszczeniu planet ma związek ze znalezieniem w tych gwiazdach litu. Tego pierwiastka nie powinno w nich być.
Naukowcy uzyskali dowód na to, że młode gwiazdy mogą pochłaniać swoje planety. Wykryto kilka gwiazd, w których są ślady "zbrodni" na ich własnych planetach. Gwiazdy te pochłonęły swoje skaliste planety typu ziemskiego - poinformowało brytyjskie Królewskie Towarzystwo Astronomiczne.
Naukowcy z brytyjskich uczelni, Keele University oraz University of Exeter, zbadali tysiące gwiazd i znaleźli dowody na to, że sześć czerwonych karłów pochłonęło skaliste planety. Czerwone karły to małe, chłodne gwiazdy, najpowszechniejsze w naszej galaktyce.
Wniosek o zniszczeniu planet ma związek ze znalezieniem w tych gwiazdach litu. Tego pierwiastka nie powinno w nich być. Czerwone karły są bowiem ekstremalnie gorące w środku, pomimo, że na zewnątrz są chłodniejsze niż nasze Słońce. Wewnętrzna temperatura powinna zniszczyć ewentualny lit w reakcjach jądrowych, krótko po ich powstaniu. Stąd wcześniejsze sugestie teoretyczne, że odnalezienie litu w atmosferze czerwonego karła to sygnał pochłonięcia materiału bogatego w lit z otaczającego gwiazdę systemu planetarnego.
W ramach badań analizowano dane spektroskopowe z przeglądu Gaia-ESO Spectroscopic (GES). Zidentyfikowano sześć czerwonych karłów w trzech osobnych gromadach gwiazd (NGC 2451a, Blanco 1, NGC 2516), które miały więcej litu niż inne gwiazdy o podobnym typie widmowym. Wiek tych gromad mieści się w przedziale od 50 do 200 milionów lat, czyli zawierają one względnie młode gwiazdy.
Analizy wskazują, że te czerwone karły "pożarły" otaczające je planety, łącznie od 3 do 10 mas Ziemi materiału planetarnego. W ten sposób zapewniły świeżą dostawę litu do swoich atmosfer.
Takie niszczenie planet przez gwiazdę naukowcy przewidywali teoretycznie jako prawdopodobne zdarzenia podczas powstawania układów planetarnych. Mogło nawet wystąpić w Układzie Słonecznym.
Wyniki badań opisano na łamach pisma "Monthly Notices of the Royal Astronomical Society". Pierwszym autorem jest prof. Robin Jeffries z Keele University w Wielkiej Brytanii.
Czytaj cały artykuł u źródła — Gość Niedzielny – edycja sandomierska