NASZA OSOBISTA BETANIA

Dziś 00:00 GN 30/2026

Troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Łk 10,41

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza Jezus przyszedł do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyjęła Go do swego domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria, która siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie. Natomiast Marta uwijała się koło rozmaitych posług. Przystąpiła więc do Niego i rzekła: „Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła”. A Pan jej odpowiedział: „Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona”.

Łk 10, 38-42

Jezus także miał przyjaciół. Czasem zapominamy, ile dobra wnosi do naszego życia drugi człowiek, jak wiele daje otwarcie serca przed kimś bliskim oraz dzielenie się z nim radościami i troskami. Przyjaźń zajmuje ważne miejsce w ludzkim życiu. Człowiek nie jest stworzony do samotności. To właśnie relacje kształtują nasze człowieczeństwo i pomagają dojrzewać. Każdy potrzebuje zdrowej bliskości, odpowiedniej do swojego powołania i rodzaju więzi. Inna jest bliskość rodzica i dziecka, przyjaciół czy małżonków, ale nikt nie rozwija się bez miłości i życzliwości. Bez mądrej bliskości człowiek duchowo i emocjonalnie karłowacieje. Przyjaźń zaś, by była trwała, wymaga czasu, zaangażowania i wiernej obecności. Niech każdy z nas troszczy się o swoją osobistą Betanię – miejsce przyjaźni, odpoczynku, szczerych rozmów i obecności drugiego człowieka.

Czytaj cały artykuł u źródła — Gość Niedzielny – edycja sandomierska