Wenus jest aktywna geologicznie

Wenus pozostaje geologicznie żywa i występują na niej nawet czynne wulkany - twierdzą naukowcy z Politechniki Federalnej w Zurychu (ETH Zrich). Świadczy o tym analiza rozległych dolin ryftowych.

Jak przypominają eksperci z Politechniki Federalnej w Zurychu, przez długi czas uważano, że Wenus jest geologicznie martwa.

Jednak, według nowego badania opisanego w magazynie "Nature Geoscience" (https://www.nature.com/articles/s41561-026-02044-8), można na niej znaleźć aktywność tektoniczną, a nawet aktywne wulkany.

Badacze zwracają uwagę na doliny ryftowe, które na tej planecie mogą być ogromne i przypominać struktury występujące na Ziemi, takie jak Wielkie Rowy Afrykańskie. Mogą mierzyć nawet 10 tys. kilometrów długości. Większość z nich powstała ponad 100 mln lat temu.

W ramach nowych badań geologii Wenus wykorzystano komputerowe symulacje, które wykazały, że niektóre doliny mogły powstać stosunkowo niedawno. Właśnie według tych nowych symulacji wzdłuż krawędzi dolin ryftowych powstają szerokie wypiętrzenia, zwane skrzydłami ryftu. Dzieje się tak, gdy ryfty są geologicznie młode i nadal aktywnie się rozszerzają albo przestały się rozszerzać dopiero niedawno - tłumaczą specjaliści.

Modele pokazały również, że ryfty te poszerzają się szybciej, niż dotychczas sądzono - w tempie od 3 do 10 cm rocznie.

Ponadto okazało się, że po ustaniu ruchów tektonicznych skrzydła ryftu szybko się spłaszczają - im starszy jest system ryftowy, tym jego skrzydła są łagodniejsze i szersze. Jak wyjaśniają naukowcy, w przeciwieństwie do Ziemi, gdzie formy terenu stopniowo niszczy erozja, na Wenus skrzydła ryftu obniżają się wskutek rozluźniania się skorupy.

Szerokie i wysokie skrzydła ryftów można również dostrzec na obrazach powierzchni Wenus wykonanych przez sondę Magellan podczas jej misji zorganizowanej w latach 90. XX wieku.

Na podstawie tych wszystkich informacji szwajcarscy planetolodzy doszli do wniosku, że Wenus jest aktywna, a jej wnętrze bardziej dynamiczne, niż zakładano.

Wyniki badania mogą stanowić cenną wskazówkę dla organizatorów przyszłych misji - uważają. Mogą one bowiem wskazać aktywne regiony, które mogłyby być celem bardziej szczegółowych badań. Ponadto mogą wiele powiedzieć o powstawaniu planet skalistych w ogóle, a to cenne informacje m.in. z punktu widzenia badań egzoplanet.

Marek Matacz (PAP)

Czytaj cały artykuł u źródła — Gość Niedzielny – edycja sandomierska