Wybaczą nawet najgorszą zbrodnię. Mroczna strona kraju, w którym rodzina jest świętością

Miłość, która wybacza wszystko. Bieda, która odbiera dzieciństwo. I lojalność, która nie zna granic. Filipiny pokazują świat, w którym rodzina jest najważniejsza – niezależnie od konsekwencji. Czasem to jedyna siła, która pozwala przetrwać. Czasem – powód tragedii.

Kontrasty filipińskiej codzienności – dzieci sprzedające na ulicy kwiaty jaśminu, by przynieść do domu parę peso na ryż dla rodziny. (fot. Zero.pl)

Dla Filipińczyków więzy rodzinne są święte – dla rodziny robi się wszystko i wszystko jej wybacza. Nie ma grzechów, których nie rozmyłyby czas i miłość.

[

Między szklanym niebem a blaszanym dachem. Pierwsze dni w Manili #2](/news/manila-kontrast-szklanych-wiezowcow-i-blaszanych-dachow-reportaz-z-bgc-i-makati)

[

Korek po filipińsku. Tak wygląda najgorszy traffic świata #3](/news/36-mln-aut-i-zero-zasad-tak-wyglada-jazda-w-manili)

[

Tragiczny bilans strzelaniny w filipińskiej szkole. „Sprawcy to podobno uczniowie”](/news/tragiczny-bilans-strzelaniny-w-filipinskiej-szkole-sprawcy-to-podobno-uczniowie)

Dzieciństwo w cieniu złota i biedy. Tak naprawdę wygląda życie na Filipinach (fot. Piotr Sarmini / Archiwum prywatne)

Zaczyna się to bardzo wcześnie – od kołyski. Wtedy powstają pierwsze zdjęcia – u rodzin bogatszych całe sesje. Niemowlęta, przebrane za księżniczki Disneya, o perukach zrobionych z bawełny, rozpoczynają swe kariery w social mediach od setek lajków i gratulacji. Na prowincjach, w wysokich górach – skromniej – baner obwieszcza światu narodziny Marii Clary Manueli Santiago – jest zdjęcie i data. Banery wiszą przed domami, w barach, na płotach. Dzieci można także namalować na blaszanej budzie jeepneya, na tricyklu, wytatuować na klatce piersiowej albo przykleić rodzinny portret na szybce skutera, tuż nad kluczykiem z różańcem.

Nierówności społeczne