Z Pszowa ruszyli do Częstochowy. Modlili się z pielgrzymami jadącymi do Medjugorje [ZDJĘCIA]

Modlitwą przed obrazem Pani Uśmiechniętej rozpoczęli dziś swoją drogę uczestnicy 81. Pieszej Rybnickiej Pielgrzymki na Jasną Górę, którzy wyruszyli z Pszowa. Po dojściu do Rybnika i noclegu w mieście w środę 29 lipca połączą się z pozostałymi grupami. Przed pątnikami kilka dni wspólnej modlitwy i wędrówki do Częstochowy.

Wiesz coś więcej na ten temat?

Napisz do nas

Najpierw Eucharystia w pszowskiej bazylice

Pielgrzymowanie rozpoczęło się w bazylice Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Pszowie. Przed wyruszeniem na trasę odprawiono tam Mszę Świętą w intencji pątników. Eucharystię sprawowali ks. Mateusz Iwanecki oraz ks. Adam Paprota, kierownik 81. Pieszej Rybnickiej Pielgrzymki na Jasną Górę.

Przy ołtarzu stanęli także inni kapłani. Byli wśród nich księża uczestniczący w autokarowej pielgrzymce do Medjugorje, która wyruszyła z okolic Gdańska. Podczas swojej podróży zatrzymali się w Pszowie, dzięki czemu mogli wspólnie z mieszkańcami i pieszymi pielgrzymami modlić się przed wizerunkiem Matki Bożej Pszowskiej.

Po Eucharystii pątnicy opuścili bazylikę i wyruszyli w stronę Rybnika. Pierwszy dzień jest dla grup wychodzących z Pszowa i Jastrzębia-Zdroju dodatkowym etapem. Zanim połączą się z głównym nurtem pielgrzymki, muszą dotrzeć do Rybnika i tam spędzić noc.

Zgodnie z oficjalnym programem 81. Pielgrzymki Rybnickiej na wtorek 28 lipca zaplanowano przejście grup z Pszowa i Jastrzębia-Zdroju, ich przybycie do Chwałowic i Rybnika około godziny 18.00 oraz wieczorne nabożeństwo dziękczynne. Tegoroczny pierwszy dzień odbywa się pod hasłem „Z Maryją i św. Franciszkiem szukamy pokoju i dobra”.

W środę wspólny wymarsz z Rybnika

Główne rozpoczęcie 81. Pieszej Rybnickiej Pielgrzymki na Jasną Górę odbędzie się w środę 29 lipca. O godzinie 8.00 w bazylice św. Antoniego z Padwy odprawiona zostanie Msza Święta. Po nabożeństwie pielgrzymi zgromadzą się przed świątynią, a około godziny 9.30 poszczególne grupy zaczną wyruszać na trasę.

Do uczestników zgromadzonych w Rybniku dołączą wówczas pątnicy, którzy dzień wcześniej rozpoczęli drogę w Pszowie. Od tej chwili będą już wspólnie zmierzać w kierunku Częstochowy. Tegoroczna trasa pierwszego głównego etapu prowadzi drogą krajową nr 78 przez Golejów. Przerwę zaplanowano w Wilczy, a wieczorem pielgrzymi dotrą na noclegi w Gliwicach.

W kolejnych dniach pątnicy przejdą między innymi przez Czekanów, Górniki, Miasteczko Śląskie, Miotek, Lubszę, Kamienicę Śląską, Rększowice i Brzeziny Nowe. Każdy dzień ma własne hasło nawiązujące do Maryi i duchowości św. Franciszka. W środę pielgrzymi będą uczyć się wiary, w czwartek żyć Słowem Bożym, w piątek przypominać sobie, że są dziećmi Bożymi, a w sobotę rozważać życie w łasce uświęcającej.

Wejście na Jasną Górę zaplanowano na sobotę 1 sierpnia. Grupy połączą się w alei Najświętszej Maryi Panny, a o godzinie 15.00 pątnicy wezmą udział w powitaniu i Mszy Świętej na jasnogórskich wałach. Wieczorem odbędzie się Apel Jasnogórski i czuwanie, zakończone Eucharystią w Kaplicy Cudownego Obrazu. W niedzielę pielgrzymi będą uczestniczyć między innymi w Drodze Krzyżowej i Mszy Świętej, a po powrocie do Rybnika przejdą z dworca kolejowego do bazyliki św. Antoniego, gdzie odśpiewane zostanie dziękczynne „Te Deum”.

Pielgrzymka zrodzona z wojennego ślubu

Historia Pieszej Rybnickiej Pielgrzymki na Jasną Górę rozpoczęła się w 1946 roku. Jej początkiem nie była wielka, zorganizowana grupa, lecz pięciu młodych mężczyzn: Emil Lesik, Stanisław Pol, Walter Burzyński, Czesław Rduch i Benedykt Smołka.

Emil Lesik podczas II wojny światowej złożył przyrzeczenie, że jeżeli przeżyje, pójdzie pieszo do Częstochowy. Po zakończeniu wojny postanowił wypełnić swój ślub. Dołączyli do niego szkolny kolega Stanisław Pol oraz trzej znajomi. Przed wyruszeniem mężczyźni uczestniczyli w porannej Mszy Świętej w kościele św. Antoniego w Rybniku.

Pierwszego dnia dotarli do Tarnowskich Gór, gdzie zatrzymali się u sióstr boromeuszek. Następnego dnia ruszyli w dalszą drogę. Wieczorem znaleźli się pod jasnogórskim wzgórzem, jednak ze względu na wyczerpanie postanowili stanąć przed obrazem Matki Bożej dopiero następnego ranka. Do Rybnika wrócili pociągiem, aby ponownie pomodlić się przed figurą św. Antoniego.

Zaledwie tydzień później ich śladem wyruszyła grupa kobiet. Jedną z nich była Ewa Lesik, matka Emila, która w kolejnych latach stała się jedną z najważniejszych osób zaangażowanych w organizację pielgrzymowania. Kobiety nie tylko dotarły pieszo na Jasną Górę, ale również pieszo wróciły do Rybnika. Już w 1947 roku w pielgrzymce uczestniczyli razem mężczyźni i kobiety.

Początkowo bez księdza i bez krzyża

Pierwsze pielgrzymki odbywały się w trudnych czasach powojennych i stalinowskich. W grupach nie było oficjalnie kapłana, a na czele pątników nie niesiono krzyża. Uczestnicy sami organizowali drogę, noclegi oraz modlitwę. Z roku na rok dołączały jednak kolejne osoby.

Przełom nastąpił w 1957 roku. Informacja o pielgrzymce została wówczas po raz pierwszy oficjalnie ogłoszona z ambony. Na czele grupy pojawił się krzyż, a pielgrzymom zaczął towarzyszyć kapłan. Pierwszym oficjalnym przewodnikiem duchowym był ks. Henryk Wyleżych. Ważną rolę w uporządkowaniu i rozwoju wydarzenia odegrał ówczesny proboszcz parafii św. Antoniego, ks. Sylwester Durczok.

W latach 70. liczba uczestników rosła już tak szybko, że konieczne stało się tworzenie kilku grup. W 1975 roku po raz pierwszy na trasę wyruszyło ponad tysiąc osób. W późniejszych latach uczestników liczono w tysiącach, a pielgrzymka stała się jednym z największych tego rodzaju wydarzeń na Górnym Śląsku.

W 1982 roku kierowanie pielgrzymką powierzono ks. Stefanowi Nowokowi. To właśnie wtedy zmieniono organizację pierwszego etapu. Wcześniej pielgrzymi jednego dnia pokonywali około 50 kilometrów. Od 1983 roku wyruszali dzień wcześniej, a pierwszy nocleg organizowano w Gliwicach. Ustalony wówczas rytm, z głównym wymarszem w środę i wejściem na Jasną Górę w sobotę, stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech rybnickiego pielgrzymowania.

W kolejnych dekadach pielgrzymkę prowadzili między innymi ks. Teodor Suchoń, ks. Henryk Jośko, ks. Zygmunt Klim, ks. Marek Bernacki i ks. Paweł Zieliński. Od 2026 roku jej kierownikiem jest ks. Adam Paprota. Głównym organizatorem pozostaje parafia św. Antoniego w Rybniku. Nad bezpieczeństwem uczestników czuwają służby porządkowe i medyczne, a duchową opiekę sprawują księża, zakonnicy i klerycy.

Pszów także wyrósł z tradycji pielgrzymowania

Dzisiejszy wymarsz z Pszowa ma wyjątkową symbolikę. Pątnicy rozpoczynają drogę przed obrazem Pani Uśmiechniętej, którego historia również jest bezpośrednio związana z pielgrzymką na Jasną Górę.

Pierwsze wzmianki o Pszowie pochodzą z 1265 roku, kiedy miejscowość występowała pod nazwą „Psov”. W 1293 roku istniał tu już drewniany kościół pod wezwaniem Świętego Krzyża. Około połowy XIV wieku powstała również murowana świątynia pod wezwaniem Wszystkich Świętych.

Najważniejszy rozdział w historii pszowskiej parafii rozpoczął się jednak w 1722 roku. Grupa mieszkańców pod przewodnictwem ks. Jana Niemczyka wyruszyła wtedy pieszo do Częstochowy. Pielgrzymi chcieli pokłonić się Matce Bożej Jasnogórskiej, a jednocześnie przywieźć do swojej parafii kopię cudownego obrazu.

Zakupiony wizerunek został poświęcony przez zetknięcie go z jasnogórskim oryginałem. Miał być prezentem dla schorowanego pszowskiego proboszcza, ks. Grzegorza Panczoszka. W drodze powrotnej obraz został jednak uszkodzony przez deszcz. Zniszczone płótno powierzono Fryderykowi Siedleckiemu, malarzowi z Wodzisławia Śląskiego.

Madonna, która zaczęła się uśmiechać

Podczas renowacji artysta nie ograniczył się do naprawienia uszkodzeń. Zmienił twarz Maryi, rozjaśniając jej oblicze. Charakterystyczne blizny znane z jasnogórskiego obrazu zastąpił delikatnym uśmiechem. W ten sposób powstał wizerunek, który z czasem zaczęto nazywać obrazem Matki Bożej Pszowskiej lub Pani Uśmiechniętej.

Obraz umieszczono w kościele w 1723 roku. Wkrótce zaczęły pojawiać się informacje o łaskach i uzdrowieniach przypisywanych modlitwie przed pszowską Madonną. W latach 1728-1729 sprawę badała specjalna komisja biskupia z Cieszyna. Przesłuchano kilkudziesięciu świadków, a wieści o Pani Uśmiechniętej zaczęły przyciągać wiernych z ziemi raciborskiej, pszczyńskiej, cieszyńskiej, opolskiej i z okolic Opawy.

Niewielka świątynia nie była w stanie pomieścić coraz liczniejszych pielgrzymów. Budowę obecnego kościoła rozpoczęto 1 czerwca 1743 roku. Projekt przygotował Fryderyk Gans z Karniowa. W 1750 roku wizerunek Pani Uśmiechniętej umieszczono w głównym ołtarzu, natomiast w 1774 roku Wikariat Apostolski we Wrocławiu oficjalnie potwierdził wyjątkowy charakter pszowskiego kościoła i znajdującego się w nim obrazu.

Świątynia przez kolejne stulecia pozostawała jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych na Górnym Śląsku. 7 czerwca 1997 roku otrzymała tytuł bazyliki mniejszej. W 2002 roku ustanowiono tu Sanktuarium Matki Bożej Uśmiechniętej, a 8 września tego samego roku odbyła się koronacja cudownego obrazu koronami papieskimi.

Od Pani Uśmiechniętej do Czarnej Madonny

Ponad trzysta lat temu mieszkańcy Pszowa wyruszyli na Jasną Górę i przywieźli stamtąd obraz, który dał początek jednemu z najważniejszych sanktuariów regionu. Dzisiaj kolejne pokolenie pątników wychodzi sprzed tego samego wizerunku, aby ponownie skierować się ku Częstochowie.

Pszowscy pielgrzymi niosą ze sobą własne intencje, ale także prośby rodzin, mieszkańców miasta i parafian, którzy pozostali w domach. Przed nimi zmęczenie, wielokilometrowe etapy, wspólna modlitwa, śpiew oraz spotkania z mieszkańcami miejscowości leżących na trasie.

W środę staną przed rybnicką bazyliką św. Antoniego i razem z pozostałymi uczestnikami 81. Pieszej Rybnickiej Pielgrzymki rozpoczną kolejny etap drogi. Z sanktuarium Pani Uśmiechniętej pójdą do Czarnej Madonny – szlakiem, który od ponad ośmiu dekad łączy mieszkańców całej ziemi rybnickiej.

Czytaj cały artykuł u źródła — nowiny.pl