Między ekologią a wygodą. Jastrzębie szuka złotego środka w koszeniu trawników

Wystarczy przejść się przez kilka osiedli, by usłyszeć to samo: „Znowu nie skosili. Znowu pyli. Znowu nic nie widać na skrzyżowaniu.” W Jastrzębiu-Zdroju temat trawników wraca co roku, ale tegoroczne lato podkręciło emocje bardziej niż zwykle. Jedni mówią o zaniedbaniu, drudzy o ekologii. A w środku tego sporu - miasto, które próbuje pogodzić sprzeczne oczekiwania.

Wiesz coś więcej na ten temat?

Napisz do nas

Narzekanie? Jest. I to głośne

Mieszkańcy skarżą się przede wszystkim na estetykę. Wysoka trawa wygląda - jak mówią - „niechlujnie”, „jakby nikt tu nie mieszkał”. Do tego dochodzi alergia. Pyłki unoszą się nad osiedlami, a osoby uczulone mają wrażenie, że miasto dokłada im roboty – zamiast ulgi, kolejna dawka kichania.

Są też kwestie bezpieczeństwa. Na niektórych rondach i skrzyżowaniach widoczność faktycznie spada, gdy trawa wybija ponad poziom, który kierowcy uznają za rozsądny. I tu trudno z nimi polemizować – w takich miejscach koszenie powinno być priorytetem.

Miasto odpowiada: to świadoma polityka

Urząd Miasta Jastrzębie-Zdrój nie chowa głowy w trawie. W obszernym komunikacie tłumaczy, że wyższa roślinność to nie efekt oszczędności czy braku nadzoru, ale element strategii dostosowanej do zmian klimatu. Jak czytamy: „Wyższa trawa nie jest oznaką zaniedbania. Wręcz przeciwnie – pomaga zatrzymywać wilgoć w glebie, obniża temperaturę otoczenia oraz sprzyja zachowaniu bioróżnorodności.”

Miasto podkreśla, że koszenie odbywa się według potrzeb, a nie według starego, sztywnego kalendarza. Na terenach rekreacyjnych i w pasach przy drogach – do trzech razy w sezonie. Na pozostałych - do dwóch. Pierwszy pokos zwykle przypada na przełom kwietnia i maja, kolejny latem, ostatni jesienią.

Problem w tym, że tegoroczna pogoda wywróciła plan do góry nogami. Najpierw deszcze, które zamieniły część terenów w podmokłe placki, potem upały, które sprawiły, że trawa rosła jak na dopingu. Urząd przyznaje, że trzeba było „dostosować harmonogram i wydłużyć czas prowadzenia prac”.

W praktyce oznacza to jedno: koszenie będzie, ale nie tak często, jak kiedyś. A tam, gdzie widoczność jest kluczowa, prace mają być prowadzone regularnie. To deklaracja, którą mieszkańcy będą z pewnością rozliczać.

Skala robi wrażenie

Jastrzębie administruje ponad 235 hektarami zieleni. To nie jest praca dla jednego traktorka i dwóch pracowników. Koszt pierwszego pokosu w tym roku wyniósł 728 tys. zł. Do tego dochodzi fakt, o którym wielu mieszkańców zapomina: nie każdy trawnik należy do miasta. Wspólnoty, spółdzielnie, firmy, prywatni właściciele - każdy ma swoje terminy i swoje priorytety. Stąd różnice, które na pierwszy rzut oka wyglądają jak chaos.

Między komfortem a klimatem

Miasto nie ukrywa, że szuka „złotego środka”. Nie chce ani betonowej estetyki krótkich trawników, ani miejskiej dżungli. Chodzi o równowagę: bezpieczeństwo kierowców, wygodę mieszkańców, ale też ochronę środowiska, które – jak pokazują ostatnie lata – nie wybacza błędów.

Ekolodzy podkreślają, że dzięki rzadszemu koszeniu na miejskich trawnikach wyrastają rozmaite trawy i byliny. Stokrotki, mniszki lekarskie i firletki cieszą nasze oczy właśnie dzięki przyjętemu systemowi. Gleba nie wysycha, bo wysoka trawa utrzymuje wilgoć. Aby zachować zieleń, krótko skoszonego trawnika konieczne jest częste podlewanie. Nieskoszony trawnik może być nawet 30 stopni chłodniejszy od asfaltu. Im trawa wyższa, tym wydajniej obniża temperaturę. Choć to rozwiązanie przynosi wiele korzyści, głosy w sprawie koszenia są podzielone

Czy to wystarczy?

Spór o trawniki nie zniknie. Jedni będą nadal narzekać na pyłki i wygląd miasta, inni będą bronić wyższej trawy jako ekologicznego wyboru. Ale fakty są takie: Jastrzębie próbuje działać w realiach, w których klimat zmienia zasady gry. A mieszkańcy - jak zawsze - chcą po prostu, żeby było bezpiecznie, czysto i normalnie.

Czy uda się pogodzić te oczekiwania? To pytanie, na które odpowiedź dopisze dopiero kolejny sezon koszenia.

Czytaj cały artykuł u źródła — nowiny.pl