Rancho Martynów – miejsce, gdzie ludzie kochają konie

Spis treści

Nie mają luksusowego ośrodka, sponsorów ani wielkiej stajni pokazowej. Mają za to 27 koni, które są dla nich rodziną, światowej klasy ogiera, którego potomstwo służy w królewskich stajniach oraz pasję, której podporządkowali całe życie. W Czyżkowie koło Lipki człowiek nie jest najważniejszy. Tutaj obowiązuje jedna zasada – konie mają prawa, a ludzie obowiązki!

Fawor, światowej klasy koń, którego synowie zasilają gwardię królewską w Wielkiej Brytanii i w Szwecji, spokojnie wychyla głowę zza boksu. Potężny, biały koń z pięknym rodowodem przyciąga wzrok od pierwszej chwili. Ma dwadzieścia lat, za sobą starty w mistrzostwach świata i tysiące przejechanych kilometrów. W jego spojrzeniu nie ma jednak śladu sportowej pychy. Jest za to spokój, którego próżno szukać u wielu ludzi.

– To koń profesor – mówi jego właścicielka Joasia Martyn z Czyżkowa koło Lipki.

– Chodził mistrzostwa świata w powożeniu i ujeżdżeniu. On ma w głowie całą encyklopedię wiedzy. Fawor jest jednym z mieszkańców gospodarstwa o nazwie „Stajnia z pasją”, które dla swoich właścicieli stało się czymś więcej niż miejscem pracy. To dom ludzi, którzy całe życie podporządkowali zwierzętom, a szczególnie koniom. Już przy wejściu do stajni widać, że nie jest to typowy ośrodek jeździecki. Na ścianach wiszą ręcznie szyte uprzęże. Niektóre mają ponad sto lat.

– To uprzęże szorowe i chomątowe. Część z nich jest przedwojenna, jak na przykład ten janczar, są uprzęże parowe i singlowe – opowiadają gospodarze. Dla osoby niezwiązanej z końmi wszystkie paski, sprzączki i skórzane elementy wyglądają podobnie. Dla pasjonatów – każdy z nich ma swoje znaczenie.

– Koń pod siodłem niesie człowieka. Koń w zaprzęgu ciągnie bryczkę. To zupełnie inna praca, pracują inne mięśnie i niezbędny jest inny sprzęt – tłumaczy właścicielka. To właśnie powożenie stało się największą pasją tego miejsca.

Wszystko zaczęło się od trzech koni i jednej kozy

Historia stajni nie zaczęła się od wielkich planów ani biznesowej kalkulacji. Kilkanaście lat temu Asia przeprowadziła się z Kaszub do niewielkiego gospodarstwa położonego niedaleko obecnego domu.

– Przyjechałam tutaj z trzema końmi i jedną kozą. Konie były ze mną od zawsze. Nie wyobrażałam sobie bez nich życia. W tym samym czasie poznali się z Jackiem. On mieszkał tu od dziecka. Gospodarstwo odziedziczył po rodzicach.

– To jego ojcowizna – mówi.

– Najpierw były tutaj krowy mleczne, później mięsne. Życie jednak napisało, jak to często bywa, własny scenariusz. Dziś oboje śmieją się, że...

Płatny dostęp do treści

Chcesz czytać dalej? Wykup subskrypcję e-wydania Aktualności Lokalnych! Zapłać za pomocą BLIK lub przelewem ze swojego banku

Pozostało 76% tekstu do przeczytania.

Obserwuj nas na Google News