Czy są ci, którzy odchodzą? Jeżeli są, to gdzie?

Dwuwymiarowość projektu „Tu Jesteśmy”   Projekt „Tu Jesteśmy” ma charakter dwuwymiarowy. Z jednej strony kierowany jest do widzów spektaklu bez względu na status społeczny, ekonomiczny czy niepełnosprawność, z drugiej umożliwia czynne uczestniczenie w przedsięwzięciu, zaangażowanie lokalnych społeczności senioralnej w proces twórczy spektaklu. Głównym celem projektu jest wzmocnienie tożsamości lokalnej oraz współuczestnictwa w kulturze osób starszych poprzez realizację cyklu interdyscyplinarnych warsztatów i spektaklu performatywnego „Wyspa umarłych”.   Spektakl „Wyspa umarłych” poprzedziły warsztaty   W spektaklu „Wyspa umarłych” razem z artystami Polskiego Teatru Tańca z Poznania, wzięły udział rawickie seniorki (11 osób) i poznańskie (4 osoby). Inspiracją do powstania „Wyspy umarłych” stanowiły dzieła wybitnych twórców sztuki, literatury, muzyki - słynny obraz Arnolda Böcklina, wiersz Kazimierza Przerwy-Tetmajera oraz poemat symfoniczny Siergieja Rachmaninowa. Spektakl poprzez wspólną podróż przez czas i przestrzeń, wiódł do miejsca, gdzie sztuka staje się mostem między tym, co mija, a tym, co pozostaje na zawsze, wiecznie. W trakcie przygotowań seniorzy wzięli udział w warsztatach, składających się na proces twórczy i zostały przeprowadzone przez wszystkie etapy powstawania choreografii - od omówienia zagadnień teoretycznych po praktyczne wykonanie układu.

• Przygotowania do spektaklu, czyli warsztaty, trwały pięć dni - opowiadała Rawiczanka, Hanna Kunicka. - Codziennie ćwiczyliśmy po około 3. godzin, a w dzień przed spektaklem nawet 5 godzin, razem z próbą generalną.

Działania były dostosowane do możliwości osób starszych, a warsztaty były przeprowadzone przez profesjonalnych tancerzy, doświadczonych w pracy z seniorami. Choreografia i tempo procesu twórczego były dostosowane do możliwości ruchowych uczestników.   Przejmujący, refleksyjny, a jednocześnie widowiskowy rawicki spektakl   Spektakl „Wyspa umarłych” był refleksją nad przemijaniem, nad nieuchronnym - ostatecznym odejściem ze świata żywych. Stawiał retoryczne pytania - czy umarli odchodzą na zawsze? Czy mają po śmierci swoje miejsce? Jeżeli tak, to gdzie? Czy żywi mają z nimi kontakt, czy się jakoś łączą? Było to dopracowane w najdrobniejszych szczegółach przedstawienie, bardzo wymowne, przejmujące i widowiskowe. Całą sceniczną akcją z podestu za akustykami kierowali artyści z Polskiego Teatru Tańca. Co istotne, spektakl był tłumaczony na język migowy.   Polski Teatr Tańca (PTT) to jedna z najważniejszych instytucji sztuki choreograficznej w Polsce, założona w 1973 r. w Poznaniu z inicjatywy Conrada Drzewieckiego. Zespół słynie z przekraczania granic gatunkowych, interdyscyplinarności oraz łączenia tańca współczesnego z elementami improwizacji i innych sztuk wizualnych. Instytucja ewoluowała od tradycyjnej formy baletowej (początkowo jako Balet Poznański) do nowoczesnego teatru tańca współczesnego. https://rawicz24.pl/wiadomosci/rawiccy-seniorzy-w-poznanskiej-telewizji/9zhbQOWe3EJwwFkrfo3C

Źródło: Rawicz24 / Życie Rawicza