Noworodek w warszawskim Oknie Życia
W nocy 16 lipca 2026 r. w Oknie Życia przy ul. ks. Kłopotowskiego 18 w Warszawie, prowadzonym przez siostry loretanki, znaleziono noworodka. Dziecko zostało natychmiast objęte niezbędną opieką. To już siódmy przypadek pozostawienia dziecka w warszawskim Oknie Życia od momentu jego uruchomienia.
„Okno Życia to przestrzeń, w której matka w kryzysie może oddać dziecko anonimowo i bezpiecznie, a maleństwo od pierwszej chwili otrzymuje opiekę, troskę i szansę na życie” – tłumaczą siostry.
„Okno Życia nie jest oknem porzucenia – jest oknem nadziei. Miejscem, w którym zaczyna się nowa historia. I dlatego jesteśmy tam zawsze – z modlitwą, czujnością i sercem gotowym do pomocy. Celem okna jest ratowanie życia noworodków i budzenie sumień na najwyższą wartość, jaką jest życie ludzkie” – dodają loretanki.
„W ‚oknach życia’ ratuje się nie tylko życie fizyczne dziecka, ale także jego przyszłość. Ofiaruje mu się życie w rodzinie adopcyjnej ogarniętej miłością i troską. Nie będzie sierotą, gdyż po przeprowadzeniu odpowiednich procedur przez policję i sąd trafi ono do nowej rodziny za pośrednictwem ośrodka adopcyjnego” – z przejęciem mówi jedna ze sióstr.
Okno życia to miejsce, gdzie anonimowo i bezpiecznie można zostawić nowo narodzone dziecko, którego matka z różnych przyczyn nie może sama wychować.
Okno Życia działa przy Domu Generalnym Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Loretańskiej w Warszawie i jest prowadzone przez siostry loretanki. Zostało otwarte 25 maja 2009 roku.
„Życie, które dał nam Bóg, jest wartością największą. Nawet, gdy słabe, zależne, bezbronne, jest nam powierzone w opiekę. (…) Życie jest światłem. Jest strumieniem światła Bożego” – mówił podczas uroczystości poświęcenia okna przy ul. ks. Kłopotowskiego 18 abp Henryk Hoser SAC.
Z powstaniem praskiego Okna Życia wiąże się także piękna historia młodego małżeństwa – Ewy i Marcina. Otrzymane z okazji ślubu pieniądze postanowili przeznaczyć na wsparcie budowy tego miejsca, dając w ten sposób wyjątkowy dar na rzecz ochrony życia.
Jest ono konkretną realizacją charyzmatu pozostawionego nam przez bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego. Nasz Założyciel powtarzał, że „każde biedne dziecko przytulone, każde istnienie ludzkie od śmierci zachowane” jest czynem zapisanym złotymi zgłoskami. Dla sióstr to nie są tylko piękne słowa – to codzienny obowiązek serca. Wierzymy, że każde życie jest darem, a my mamy przywilej stać na jego straży.
Warto wiedzieć, że istnieje jeszcze inna droga zabezpieczenia dziecka – przekazanie go do adopcji poprzez kontakt z ośrodkiem adopcyjnym. Taka sytuacja jest korzystna dla malucha – pozwala na zebranie informacji medycznych na jego temat oraz wiedzy o jego rodzinie, która jest częścią jego tożsamości. Wiedza ta będzie bardzo ważna dla młodej, dorastającej osoby, która w przeszłości została adoptowana.
W Warszawie, przy ul. Ratuszowej 5, działa Katolicki Ośrodek Adopcyjny (tel.: 22 618 92 45; tel. zaufania: 22 619 63 95), który od przeszło 30 lat zajmuje się pracą na rzecz dziecka i rodziny. Wspiera też kobiety w ciąży, które rozważają możliwość przekazania dziecka do adopcji, w podjęciu ostatecznej decyzji. Każda tak sytuacja jest traktowana jako wyjątkowa, ważna i poufna.
S. Wioletta Aneta Ostrowska CSL
Tydzień z Wiara.pl
Zrób z tego przeszczep
Ten artykuł to guz. Jeden klik i Stanosky robi z niego TWÓJ materiał — tekst, mem, rolkę albo kawałek. Cena w żetonach stoi na kaflu.