30 lat po śmierci Krzysztofa Kieślowskiego jego filmy wciąż zadają najważniejsze pytania

Piętnaście lat festiwalu Hommage à Kieślowski i 30. rocznica śmierci reżysera to dobry moment, by wrócić do twórczości jednego z najwybitniejszych europejskich filmowców. Jego kino nie podsuwa prostych odpowiedzi, lecz zmusza do zatrzymania się i spojrzenia na człowieka z większą uważnością. Przypominamy filmy, od których najlepiej rozpocząć lub ponownie odbyć tę niezwykłą podróż.

Posłuchaj artykułu

W dniach 27–30 sierpnia 2026 r. w Sokołowsku odbędzie się 15. edycja festiwalu Hommage à Kieślowski . Pokazom filmów towarzyszyć będą spotkania, koncerty i dyskusje poświęcone jego dziedzictwu

Krzysztof Kieślowski to jeden z najwybitniejszych polskich reżyserów — twórca "Trzech kolorów", "Dekalogu" i "Podwójnego życia Weroniki", zdobywca nagród w Cannes, Wenecji i Berlinie. Słynął z umiejętności ukazywania wewnętrznych dramatów w sposób poruszający, głęboki i uniwersalny

Jego filmy dotykały tematów wyboru, przypadku, winy, miłości, wolności i przeznaczenia. Pokazywał, że życie każdego człowieka ma znaczenie — niezależnie od tego, czy rozgrywa się na peronie, w operze czy w sypialni

Był też wybitnym dokumentalistą — autorem takich filmów jak "Szpital" czy "Z punktu widzenia nocnego portiera", będących ostrym zwierciadłem PRL

Poniżej przedstawiamy 10 najważniejszych filmów fabularnych Kieślowskiego

Czytaj nas częściej w Google

Kim jest człowiek, kiedy nikt nie patrzy?

Nie wiem, czy filmy mogą zmienić świat. Ale wiem, że mogą zmienić człowieka Czułość spojrzenia, głęboki kontekst

To właśnie wtedy zacząłem mieć potrzebę rozmowy z kimś, kto zna się na świecie lepiej niż ja. Dokumentalista, który nauczył się milczeć

Kiedyś myślałem, że można zmienić świat pokazując, jak jest. Ale dokument rani ludzi. Dlatego odszedłem od niego. Nie chciałem filmem nikogo ranić. Ani dobrej, ani złej prawdy

1. Personel (1975)

2. Amator (1979)

3. Bez końca (1985)

4. Przypadek (1987)

5. Krótki film o zabijaniu (1988)

6. Krótki film o miłości (1988)

7. Podwójne życie Weroniki (1991)

8. Trzy kolory: Niebieski (1993)

9. Trzy kolory: Biały (1994)

10. Trzy kolory: Czerwony (1994)

Epilog

Czytaj cały artykuł u źródła — Kultura Onet