Oleje z… wytwórni win [Nieznana Zielona Góra]

Zielona Góra słynie z produkcji win, o których mówi się na każdym kroku. Mało jednak osób wie, że w naszym mieście produkowano także wiele innych napojów i rzeczy. Zdawaliście sobie sprawę, że w Zielonej Górze rozlewano także oleje spożywcze?

Lubuska Wytwórnia Win w Zielonej Górze przez wiele lat była czołowym producentem win owocowych i gronowych w PRL-u. Były one popularne w tamtych czasach. W związku z tym wytwórnia produkowała je w bardzo szerokim asortymencie. Wytwarzano trunki ziołowe, białe, czerwone – wytrawne jak i słodkie. Jednym z najpopularniejszych win był „Kwiat Jabłoni”, wino owocowe, białe słodkie, o zawartości alkoholu 13-15%, produkowane z moszczu jabłkowego. No, ale co ja Wam tu będę o winach pisał, jak są od tego specjaliści w naszym mieście np. Przemysław Karwowski, Mirosław Kuleba czy Krzysztof Fedorowicz, którzy zdecydowanie lepiej się znają na tym ode mnie. Zresztą nie o winach ten odcinek

W latach 80. XX wieku nastąpiła reorganizacja i działające w mieście Lubuskie Zakłady Przemysłu Owocowo-Warzywnego zostały podporządkowane Centralnym Piwnicom Win Importowanych w Warszawie. Wówczas oficjalna nazwa zielonogórskiej winiarni brzmiała „CPWI – Lubuska Wytwórnia Win w Zielonej Górze. Zakład nr 7”.

Niestety dotychczasowy profil produkcji nie przynosił większych zysków, dlatego też w II połowie lat 80. XX wieku istotnym kierunkiem działalności wytwórni stała się także „produkcja owoców mrożonych” oraz octu. I tutaj dochodzimy do najciekawszego i gwoździa dzisiejszego odcinka. W Zielonej Górze zaczęto rozlewać także oleje jadalne – rafinowane.

Ciekawostką był fakt, że rozlewane one były do butelek szklanych o pojemności 0,5 l. identycznych jak te do piwa i tak samo kapslowane. Oleje spełniały krajową normę jakościową odnosząca się do metod badań dla olejów rafinowanych, zapewniając ich bezpieczeństwo i przydatność do spożycia. Termin przydatności oleju do spożycia wynosił zaledwie trzy miesiące od daty rozlewu, którą zaznaczano na górnej części etykiety specjalnym wycięciem.

Intrygującym faktem było to, ze na etykietach nie było żadnych odniesień do winiarskiej historii miasta, a jedyna informacja, że pochodził on z Zielonej Góry był zapis odnoszący się do rozlewni oraz tzw. adresówka. Spowodowane to było zapewne faktem, że takie oleje tylko tutaj rozlewano, a nie produkowano teraz jakże popularnego oleju z pestek winogron, bo w Lubuskiej Wytwórni Win nie działała olejarnia

Dziś Lubuskiej Wytwórni Win w Zielonej Górze nie ma i coraz mniej jest win oraz innych rzeczy w niej rozlewanych. Dlatego tak ważne jest zachowanie rzeczy produkowanych w czasach PRL-u w naszym mieście – dla potomnych.

Źródła: -opracowania i zbiory własne; – archiwalne numery “Gazety Zielonogórskiej”, “Gazety Lubuskiej”- różnych autorów; -„Historia Zielonej Góry. Dzieje miasta w XIX i XX wieku”, Tom II, pod red. W. Strzyżewski, Zielona Góra 2012; -Karwowski P., Chronologia powstawania produktów Lubuskiej Wytwórni Win w latach 1945-1965. Studia Zielonogórskie t. 24. Zielona Góra 2019; -Karwowski P. „Historia Lubuskiej Wytwórni Win”, [w:] https : / / centrumwiniarstwa . pl / blog / historia – lubuskiej – wytworni-win – dostęp 30.06.2025 r. -Kuleba M., “Enographia Thalloris”, Zielona Góra 2013; -R. Zaradny, „Władza i społeczność Zielonej Góry w latach 1945-1975”, Zielona Góra 2009; -zbiory Muzeum PRL-u “Nie lubię poniedziałku” w zielonogórskim Zatoniu

Tekst: dr Grzegorz Biszczanik – historyk, regionalista, znawca dziejów Zielonej Góry

Olej uniwersalny rafinowany rozlewany w Lubuskiej Wytwórni Win w Zielonej Górze przy ul. Moniuszki 16. Zbiory Muzeum PRL-u “Nie lubię poniedziałku”, fot. własne Olej uniwersalny rafinowany rozlewany w Lubuskiej Wytwórni Win w Zielonej Górze przy ul. Moniuszki 16. Zbiory Muzeum PRL-u “Nie lubię poniedziałku”, fot. własne Rozlewnia win w Lubuskiej Wytwórni Win w Zielonej Górze przy ul. Moniuszki 16. Fot. J. Myszkowski

---

Źródło: wZielonej.pl