Łódzkie pełne tradycji. W Kierzu chleb połączył pokolenia

Zapach tradycyjnego chleba, muzyka ludowa, wspólne tańce oraz spotkanie z Jagną i Józką z „Chłopów” – w Etnocentrum Ziemi Łódzkiej w Kierzu (gmina Lubochnia) można było poczuć, jak „Chleb łączy pokolenia”.

Chleb od pokoleń zajmuje szczególne miejsce na polskiej wsi. Nie był tylko codziennym pożywieniem – symbolizował dom, pracę, dostatek i wspólnotę. Właśnie wokół tego symbolu zbudowano wydarzenie w Etnocentrum Ziemi Łódzkiej w Kierzu – warsztaty wypiekania bochnów w prawdziwym chlebowym piecu oraz spotkanie „Chleb, który łączy pokolenia”. W tym drugim wzięły udział Emilia Krakowska i Magdalena Wołłejko, czyli niezapomniane Jagna i Józka z ekranizacji „Chłopów” w reżyserii Jana Rybkowskiego.

- Chleb symbolizuje bogactwo, dostatek, a piec chlebowy w każdym domu był jakby centrum życia, dlatego  nasz projekt nazwaliśmy „Chleb, który łączy pokolenia” – mówi Michał Adam Pająk, prezes Etnocentrum i gospodarz wydarzenia, w którym wzięło bardzo wielu mieszkańców regionu. – Etnocentrum gromadzi ludzi, którzy kochają tradycję i kulturę ludową i ta liczna obecność gości świadczy o tym, że ona nigdy nie zaginie.

Najpierw warsztaty, potem zabawa

Cały projekt składał się z dwóch wydarzeń. Pierwszym były warsztaty wypieku chleba w prawdziwym, „staroświeckim” piecu. Takiego właśnie chleba próbowali uczestnicy sobotniego wydarzenia, którego najważniejszym punktem było spotkanie z aktorkami z filmu oraz serialu „Chłopi”: Emilią Krakowską i Magdaleną Wołłejko. Artystki wspominały czas spędzony na planie, na którym praca trwała pełny rok,  podzieliły się także wieloma barwnymi anegdotami.

Magdalena Wołłejko, odtwórczyni roli serialowej Józki, córki Macieja Boryny, wspomniała, że wcześniej brała udział w zdjęciach próbnych do roli Oleńki w „Potopie”. - Marzyłam o tym, żeby zagrać Oleńkę. Powiedziano, że jestem trochę za młoda i może trochę warunkami nie pasuję, bo byłam pucołowata i właśnie dlatego, jak Jan Rybkowski zobaczył mnie, to powiedział: Jaka ona Oleńka! Ona Józia, ma buzię jak księżyc w pełni! No i pojechałam na zdjęcia próbne – opowiadała. – Byłam trochę zawiedziona, bo to było zupełnie coś innego niż do Potopu. W Potopie miałam piękną sukienkę, piękny makijaż, warkocz długi, a tu mi założyli jakieś łachmany, dali wiadro i kazali chodzić oraz udawać, że niby idę krowy doić. No i to były moje zdjęcia próbne. A teraz się bardzo cieszę, bo to była rzeczywiście najpiękniejsza przygoda mojego życia.

Podczas spotkania nie zabrakło rozmów dotyczących samej powieści „Chłopi” i życia na dawnej wsi. Był też konkurs dla mieszkańców oraz wspólne zdjęcia z artystkami.

Jak na dawnej wsi

Chlebowi poświęcona także była część programu artystycznego w wykonaniu Zespołu Folklorystycznego Smardzewianie. O oprawę muzyczną, oczywiście z przytupem, zadbała też m.in. Kapela Binków, która przygrywała podczas potańcówki na dechach.

Poczęstunek, z chlebem w roli głównej, przygotowały panie z Koła Gospodyń Wiejskich w Niewiadowie. Uczestnicy spotkania mogli też zwiedzać wiejską, XIX-wieczną chatę przeniesioną do Kierza z pobliskiej Brenicy. Jej wnętrza zostały odtworzone i zapełnione oryginalnym, wiekowym wyposażeniem.

Projekt „Chleb, który łączy pokolenia” został zrealizowany w ramach dotacji Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Współorganizatorem było Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi.

---

Źródło: Łódzkie.pl (Urząd Marszałkowski)