Kuba na krawędzi: czy Trump dokończy to, co zaczął w Wenezueli?

• Waszyngton przeszedł od Doktryny Monroe do Doktryny Donroe. Trump zamienił bierną obronę półkuli zachodniej w agresywną strategię podporządkowania – Kuba jest kolejnym celem po Wenezueli.
• Kuba straciła 61 proc. dostaw ropy i pogrążyła się w najgłębszym kryzysie energetycznym od dekad.
• Ameryka uderza nie tylko z zewnątrz, ale próbuje rozbić reżim od środka, celując w GAESA i lojalność elit.

Wraz z rozpoczęciem drugiej kadencji Donalda Trumpa jego administracja skupiła się na redefinicji amerykańskiej roli w świecie. Szczególną uwagę skierowano na półkulę zachodnią. Z perspektywy państw europejskich praktyczny wymiar tego podejścia był widoczny najpierw w propozycji wykupu Grenlandii od Danii, a później w formułowaniu żądań.

Podobny charakter miały również pomysły przyłączenia Kanady do USA jako 51. stanu. Deklaracje administracji Trumpa były jednak kierowane – bądź co bądź – do sojuszników. Miały one na celu wywarcie na nich presji, aby zwiększyli wydatki na własne bezpieczeństwo oraz podporządkowali swoją decyzyjność woli Stanów Zjednoczonych.

Presja ta nie ograniczyła się wyłącznie do sojuszników. Idea podporządkowania interesom USA przestrzeni półkuli zachodniej wynika bezpośrednio z odświeżenia doktryny Monroe.

Ogłoszona w 1823 r. przez prezydenta USA Jamesa Monroe’a zakładała, że ingerencja państw europejskich w sprawy obu Ameryk będzie traktowana jako zagrożenie. To właśnie na podstawie tej linii politycznej USA zaczęły traktować obie Ameryki jako wyłączną strefę wpływów.

Doktryna Donroe

Drugi rok drugiej kadencji Trumpa przyniósł tej przeszło dwustuletniej doktrynie istotną ewolucję. Przybrała ona postać znacznie bardziej ofensywną. Nie chodzi już wyłącznie o blokowanie wpływów mocarstw zewnętrznych w regionie, lecz o aktywne wymuszanie politycznej uległości państw półkuli zachodniej.