Serce miasta, które zwalnia rytm. Jaka prz…

Choć jego układ urbanistyczny pamięta czasy baroku, a w murach starych kamienic zapisana jest bogata historia dawnego Dyhernfurth, dzisiejszy Rynek w Brzegu Dolnym zdaje się omijać główny nurt miejskiego życia. Zaglądamy w przeszłość historycznego centrum naszego miasta i pytamy, dlaczego dziś z dawnego gwaru ostał się jedynie szum silników, a zabytkowa okolica zamienia się w sypialnię.

Spacer z refleksją

Jest środek tygodnia, godzina 10.00. Lubię dolnobrzeską starówkę, bo lubię miejsca z duszą. Czuję wtedy więcej i mocniej wiatr historii, a bogata wyobraźnie snuje w głowie własne opowieści. Spaceruję, obserwuję. Przejeżdżają obok auta, gołębie kłócą się o okruch. Nawet pod Żabką spokój. Leniwie przechadza się kot- jest śmiesznie umaszczony, ma czarną plamkę na pyszczku. Nie boi się mnie, daje się pogłaskać, przyjemnie mruczy. Pan, który idzie obok uśmiecha się i mówi, że to kot z Żabki. Myślę sobie, że to jeden z niewielu dobrych skutków istnienia tego sklepu w Rynku- oswojenie kota.

Rynek jest spokojny, na szczęście zielony, ale jest też parkingiem- wszędzie stoją auta. Znak tych czasów. Poza tym, nie dzieje się nic.

Historia zapisana w układzie ulic

Zabytkowe centrum Brzegu Dolnego to obszar o ogromnym znaczeniu historycznym. Początki miejskiego układu urbanistycznego sięgają 1663 roku, kiedy to miejscowość otrzymała prawa miejskie. To właśnie wtedy, z inicjatywy ówczesnych właścicieli, wytyczono centralny plac, który z założenia miał stanowić handlowe, rzemieślnicze i społeczne serce rozwijającego się ośrodka.

Klasyczny, szachownicowy układ ulic odchodzących od Rynku zachował się do dziś, stanowiąc ważny zabytek planowania przestrzennego. Wokół głównego placu wznoszono budynki o architekturze typowej dla małych miasteczek tamtego okresu. Dziś możemy podziwiać tam ocalałe, choć często mocno przebudowane w XIX i XX wieku kamienice. Ich bryły wciąż stanowią nieme świadectwo dawnej świetności, przypominając czasy, gdy miejsce to tętniło życiem, a lokalni kupcy oferowali tu swoje towary.

Park miejski- miejsce relaksu

Z rynku możemy przejść się do parku miejskiego. Park ten to nasze lokalne miejsce na oddech, gdzie naprawdę można spokojnie odpocząć na łonie natury. Nad urokliwym stawem życie toczy się własnym, leniwym rytmem – po wodzie zazwyczaj kręcą się kaczki, czasem można spotkać majestatyczne łabędzie, a letnimi wieczorami odzywają się żaby. Wśród starych, potężnych drzew bez trudu wypatrzysz ciekawskie wiewiórki, które śmigają po pniach, niewiele robiąc sobie z obecności spacerowiczów. Z kolei w koronach drzew nieustannie koncertują ptaki: usłyszysz tu stukanie dzięciołów oraz śpiew kosów, drozdów i sikorek, które tworzą idealne, naturalne tło do codziennego relaksu i spacerów.

Sypialnia i parking zamiast miejskiego gwaru

Niestety, zderzenie bogatej historii z dzisiejszą rzeczywistością wypada dość blado. Mimo swojego zabytkowego charakteru, współczesny dolnobrzeski Rynek to miejsce, w którym czas jakby się zatrzymał. Trudno nie odnieść wrażenia, że historyczne serce miasta zostało po prostu zapomniane.

Zamiast tętniącego życiem centrum spotkań, mamy do czynienia z przestrzenią senną. Brakuje tu kawiarnianych ogródków, lokalnych inicjatyw kulturalnych czy miejskiego gwaru. Co gorsza, sam ryneczek, który z definicji powinien integrować społeczność i pełnić funkcję reprezentacyjną, zamienił się po prostu w duży parking dla aut. Brukowany plac służy dziś głównie jako wygodne miejsce postojowe.

Zdecydowanym plusem jest wprowadzenie zakazu wjazdu ciężkich aut w obrębie rynku. Mieszkańcy dość mieli drżenia szyb i hałasu, na pewno ,,odetchną" też stare mury.

Zmienia się również charakter całej najbliższej okolicy. Da się zauważyć, że całe Stare Miasto staje się powoli swoistą "sypialnią" dla młodych ludzi. Wielu z nich na co dzień uczy się, pracuje i spędza wolny czas w pobliskim Wrocławiu, a do dolnobrzeskich mieszkań wraca jedynie na noc. To zjawisko dodatkowo potęguje dojmujące wrażenie, że w historycznym centrum w ciągu dnia i podczas weekendów „nic się nie dzieje”.

Niewykorzystany potencjał

Zabytkowe rynki w wielu sąsiednich miastach przechodzą procesy rewitalizacji, stając się wizytówkami regionów i ulubionymi miejscami spacerów. Dolnobrzeski Rynek, ze swoją wciąż obecną, małomiasteczkową duszą, ma ku temu ogromny, choć uśpiony potencjał. Otwarte pozostaje pytanie, czy w najbliższych latach uda się znaleźć pomysł na to, by przywrócić mu dawny blask, uwolnić go od nadmiaru samochodów i sprawić, by znów stał się miejscem, w którym mieszkańcy chcą po prostu spędzać czas?

---

Źródło: Kurier Gmin (kuriergmin.pl)