Abp Przybylski: po kazaniach schodźcie z ambony do ludzi, tak jak Jezus
– „Choćbyście osiągnęli największe kaznodziejskie szczyty czy największą popularność w mediach, schodźcie z ambony do ludzi, tak jak Jezus po swoich kazaniach schodził do chorych i potrzebujących – powiedział abp Andrzej Przybylski w homilii podczas święceń prezbiteratu w sobotę 27 czerwca w krakowskiej Bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Święcenia otrzymali Marek Krzysztofiak, Mateusz Odachowski i Łukasz Sośniak. Neoprezbiterzy zasilą szeregi Prowincji Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego.
W homilii abp Przybylski zwrócił uwagę na wyzwania współczesnego świata, w którym wielu ludzi poszukuje silnych emocji i spektakularnych doświadczeń. Przywołując rozmowę z nastolatką, która uznała liturgię za „zbyt zwyczajną”, przypomniał, że to właśnie w prostocie Eucharystii i sakramentów dokonują się najgłębsze przemiany człowieka.
Hierarcha zaznaczył również, że święcenia prezbiteratu nie są awansem ani źródłem władzy, lecz wejściem w głębszą relację z Chrystusem. Jak podkreślał, zgodnie z duchowością św. Ignacego Loyoli kapłan ma być przede wszystkim narzędziem w ręku Boga, a dopiero z tej relacji wypływa jego działalność duszpasterska.
Szczególny apel skierował do nowych prezbiterów, zachęcając ich do bliskości z ludźmi. – „Choćbyście osiągnęli największe kaznodziejskie szczyty czy największą popularność w mediach, schodźcie z ambony do ludzi, tak jak Jezus po swoich kazaniach schodził do chorych i potrzebujących” – powiedział metropolita katowicki. Podkreślił, że misja kapłana obejmuje zarówno tych, którzy są daleko od Kościoła, jak i osoby najbliższe.
Uroczystość zgromadziła rodziny, przyjaciół oraz współbraci zakonnych nowych prezbiterów. Każdy z nich wniósł do posługi bogate doświadczenie zdobyte przed święceniami – od pracy w mediach watykańskich, przez wykształcenie prawnicze, po specjalistyczne szkolenia z psychoterapii. Ich droga do kapłaństwa obejmowała wieloletnią formację jezuicką, składającą się z nowicjatu, studiów filozoficznych i teologicznych oraz praktyki apostolskiej.
Święcenia prezbiteratu są drugim stopniem sakramentu święceń i – zgodnie z nauczaniem Kościoła – pozostawiają na całe życie niezatarty charakter. Dla nowych jezuitów stanowią kolejny etap drogi zakonnej. Po kilku latach pracy duszpasterskiej będą kontynuować formację, przechodząc tzw. Trzecią Probację – ostatni etap przygotowania do pełnego życia i posługi w Towarzystwie Jezusowym.