Cud przebaczenia
ks. Wojciech Surmiak Ewangelia z komentarzem
Dziś 00:00 GN 26/2026 Otwarte
Rzekł do paralityka: „Ufaj synu! Odpuszczają ci się twoje grzechy”. Mt 9,2
Jezus wsiadł do łodzi, przeprawił się z powrotem i przyszedł do swego miasta. A oto przynieśli Mu paralityka, leżącego na łożu. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: «Ufaj, synu! Odpuszczone są ci twoje grzechy».
Na to pomyśleli sobie niektórzy z uczonych w Piśmie: On bluźni.
A Jezus, znając ich myśli, rzekł: «Dlaczego złe myśli nurtują w waszych sercach? Cóż bowiem łatwiej jest powiedzieć: „Odpuszczone są ci twoje grzechy”, czy też powiedzieć: „Wstań i chodź!” Otóż żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów» – rzekł do paralityka: «Wstań, weź swoje łoże i idź do swego domu!»
On wstał i poszedł do domu.
A tłumy ogarnął lęk na ten widok, i wielbiły Boga, który takiej mocy udzielił ludziom.
Działanie Jezusa oburza uczonych w Piśmie. Przecież tylko Bóg może przebaczać grzechy i czyni to za pośrednictwem systemu świątynnego. Odpuszczając grzechy, przypisuje sobie bluźnierczo boskie prerogatywy. Cud uzdrowienia paralityka jest formą demonstracji prawdy, że Jezus ma władzę odpuszczania grzechów. Można jednak powiedzieć: „Odpuszczone są ci twoje grzechy”, ale odpuszczenie grzechów jako dzieło duchowe nie jest empirycznie potwierdzalne. Jezus zatem sam poświadcza swoje – odnoszące się do sfery duchowej – twierdzenie, że może odpuszczać grzechy. Dokonuje tego przez fizyczne uzdrowienie człowieka – co może być dostrzeżone przez każdego. Zaskakuje opis tłumów oddających chwałę Bogu za to, że udzielił władzy odpuszczania grzechów także ludziom. Jezus udziela przebaczenia przez swoich uczniów, którym poleca odpuszczać grzechy. Nadal udziela przebaczenia i „się tym nie męczy”…
ks. Wojciech Surmiak Ewangelia z komentarzem