Hawaje jako model dla wulkanicznej historii Księżyca

Niektóre ziemskie krajobrazy mogą być pomocne przy interpretowaniu struktur na powierzchniach innych planet lub księżyców. W szczególności wulkaniczne tereny na Hawajach mogą pełnić taką rolę dla analiz księżycowych - informuje kanadyjski Uniwersytet Zachodniego Ontario.

Księżyc znajduje się 384 tysiące kilometrów od nas. Jednak dobre miejsce do badania jego powierzchni mamy dużo bliżej. Naukowcy badają strumienie lawy na Hawajach, aby lepiej zinterpretować dane z sond kosmicznych dotyczące Księżyca, w kontekście wulkanicznej historii naszego naturalnego satelity.

Amerykańska sonda Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) już od 17 lat bada Księżyc z orbity. Została wystrzelona w 2009 roku. Dostarcza naukowcom szczegółowych zdjęć, pomiarów wysokości i innych danych na temat geologii Srebrnego Globu.

W interpretacji tych danych mogą pomóc krajobrazy Narodowego Parku Wulkanów Hawajskich, służąc jako analog dla księżycowych strumieni lawy. Analizując je na Ziemi, gdzie znamy geologię, można lepiej zrozumieć dane dostarczane przez sondę krążącą wokół Księżyca. Chodzi o podobne struktury na powierzchni Księżyca.

Catherine Neish z Uniwersytetu Zachodniego Ontario oraz jej doktorantka Sashank Vanga dokonały takich analiz na Hawajach na potrzeby instrumentu Mini-RF, pracującego na pokładzie sondy Lunar Reconnaissance Orbiter. Pierwotnie był on zaprojektowany do poszukiwania dowodów na występowanie lodu wodnego w stale zacienionych kraterach na Księżycu. Potem okazało się, że dane z tego instrumentu mogą być przydatne także do analiz związanych z m.in. dawną aktywnością wulkaniczną i innymi procesami geologicznymi kształtującymi księżycowa powierzchnię.

"Gdy patrzysz na coś z orbity, musisz jakoś zinterpretować to, co widzisz" - tłumaczy Neish, która jest ekspertką od geologii powierzchni planet oraz od obserwacji radarowych z orbity.

Przy pomocy systemu LiDAR udało się bardzo szczegółowo zmapować wulkaniczną powierzchnię na Hawajach. Potem porównano wyniki z obserwacjami radarowymi powierzchni Księżyca zebranymi przez sondę LRO. LiDAR, czyli Light Detection and Ranging, to technologia korzystająca z laserów do pomiaru odległości i generowani trójwymiarowych modeli środowiska wysokiej rozdzielczości.

Te i podobne analizy będą ważne dla lepszego przygotowania się do eksploracji Księżyca w programie Artemis. (PAP)

cza/ agt/

Czytaj cały artykuł u źródła — Gość Gdański