Nie ośrodek. Nie instytucja. Nasz Dom
Nie mówią o nim „placówka”, „ośrodek” ani „instytucja”. Mówią: nasz Dom. I w tym jednym słowie mieści się więcej niż w niejednym jubileuszowym przemówieniu. Bo 10-lecie Środowiskowego Domu Samopomocy w Nowych Litewnikach było oczywiście uroczystością z gośćmi, życzeniami i gratulacjami. Ale przede wszystkim było świętem ludzi, którzy przez dekadę budowali tu swoją codzienność - z pomocą, zrozumieniem, życzliwością i poczuciem, że są u siebie. Uroczystości rozpoczęły się Mszą Świętą. Potem był czas na jubileuszowe spotkanie, podziękowania, wspomnienia i występy. Do Nowych Litewnik przyjechali przedstawiciele administracji rządowej i samorządowej, duchowieństwa, służb mundurowych, jednostek organizacyjnych samorządu, instytucji pomocowych oraz zaprzyjaźnionych środowisk. Były zarezerwowane miejsca, oficjalne wystąpienia i gratulacje - wszystko to, co przy takim jubileuszu jest ważne i potrzebne.
Ale najważniejsi tego dnia byli uczestnicy ŚDS-u i ich rodziny. To było ich święto. Ich dzień. Ich miejsce.
I oni sami najlepiej pokazali, czym ten Dom jest naprawdę. Przygotowali występy, w których na wesoło opowiedzieli o dziesięciu latach wspólnej codzienności. Były żarty, dystans, wspomnienia i dużo zwykłego życia, którego nie da się wpisać w sprawozdanie. Bo w takich miejscach najważniejsze rzeczy często dzieją się nie na scenie, tylko obok: przy kawie, podczas zajęć, w rozmowie, w żarcie, który rozumieją tylko