Jak czytać skład karmy suchej dla psa? Przewodnik po etykiecie krok po kroku

Odwracam opakowanie karmy w sklepie i zamiast patrzeć na wielkie zdjęcie psa z przodu, czytam małym drukiem listę składników z tyłu. Przez lata pracy z psami nauczyłem się, że front to obietnica marketingu, a tył to fakty.

Etykieta mówi o karmie prawie wszystko - pod warunkiem, że wiesz, że kolejność składników to ranking wagowy, "mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego" to zupełnie co innego niż "indyk", a tabela z procentami bez kontekstu wieku i aktywności psa niewiele znaczy. Ten przewodnik przeprowadzi Cię przez etykietę linijka po linijce.

Dlaczego kolejność składników ma znaczenie?

Kolejność składników na etykiecie karmy to ranking wagowy: zgodnie z zasadami etykietowania karm w Unii Europejskiej (rozporządzenie 767/2009, na którym opiera się Kodeks Dobrej Praktyki Znakowania FEDIAF) składniki wymienia się malejąco według udziału wagowego. To pierwsza rzecz, na którą patrzę, i zwykle najważniejsza. Prościej: to, czego jest w karmie najwięcej, stoi na początku listy, a im dalej, tym mniej.

W praktyce oznacza to, że pierwsze trzy do pięciu pozycji mówi, na czym karma naprawdę bazuje. Reszta to zwykle dodatki w mniejszych ilościach - oleje, warzywa, zioła, składniki mineralne. Jeśli na pierwszym miejscu widzisz konkretne mięso, to dobry znak. Jeśli otwiera ją zboże albo ogólnikowe "produkty roślinne", karma opiera się na czymś innym niż białko zwierzęce, mimo że z przodu widnieje uśmiechnięty pies i apetyczny kawałek indyka.

Jest tu jednak haczyk, o którym warto wiedzieć. Wagę składników liczy się przed obróbką, a mięso świeże zawiera dużo wody. Po wysuszeniu jego realny udział spada. Dlatego samo "mięso na pierwszym miejscu" to nie wszystko - trzeba czytać dalej.

Nazwane źródło mięsa czy ogólnik - jak to odróżnić?

Nazwane źródło mięsa to zapis wskazujący konkretne zwierzę w recepturze - i właśnie po nim poznaje się przejrzystą etykietę. Porównaj dwa zapisy: "indyk z jagnięciną" oraz "mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego". Pierwszy jest nazwany - wiesz dokładnie, jakie zwierzę trafiło do receptury. Drugi to kategoria zbiorcza, pod którą może kryć się różny surowiec, zmieniający się partia po partii.

Nazwane źródło mięsa to po prostu większa przejrzystość. Producent, który pisze "wołowina z kaczką" albo "indyk z łososiem", bierze na siebie konkret. Widać to na przykładzie oferty polskiego producenta Nekko, gdzie receptury karm suchych są opisane właśnie nazwami - indyk z jagnięciną, indyk z łososiem, wołowina z kaczką czy indyk z królikiem. Dla opiekuna, który chce wiedzieć, co je pies, taka etykieta jest po prostu czytelniejsza.

Nie znaczy to, że każdy ogólnik jest zły - regulacje dopuszczają zapisy zbiorcze i karma z nimi bywa bezpieczna. Chodzi o świadomość: im bardziej nazwany składnik, tym mniej zgadujesz.

Czego nie powinno być w składzie?

Po sprawdzeniu, co w karmie jest, zwracam uwagę na to, czego być nie musi. Chodzi o sztuczne dodatki, barwniki i konserwanty chemiczne, które poprawiają wygląd albo trwałość produktu, ale nie wnoszą wartości żywieniowej dla psa. Barwnik nie karmi - ma za zadanie sprawić, że granulka ładniej wygląda na dłoni człowieka, choć pies i tak rozpoznaje jedzenie węchem, nie wzrokiem.

Część producentów rezygnuje z takich składników całkowicie. Przykładem jest karma sucha dla psa od polskiego producenta, deklarowana jako receptura bez sztucznych dodatków, konserwantów i barwników, dostępna w wariantach dopasowanych do wieku i rozmiaru psa. To dobry punkt odniesienia przy porównywaniu etykiet: jeśli jedna karma wymienia serię symboli konserwujących o funkcji czysto kosmetycznej, a druga deklaruje ich brak, masz konkretny sygnał do rozważenia.

Uwaga na niuans: nie każdy "E" na etykiecie to zło. Część oznaczeń to witaminy i składniki mineralne zapisane kodem, a naturalne przeciwutleniacze, na przykład z ekstraktów roślinnych, chronią tłuszcze przed jełczeniem i są potrzebne. Rozróżnienie dodatku odżywczego od czysto ozdobnego to sedno tej sekcji.

Składniki analityczne - jak czytać tabelę?

Pod listą składników znajdziesz drugą tabelę, zwykle podpisaną "analiza gwarantowana" albo "składniki analityczne". To wartości takie jak białko surowe, tłuszcz surowy, włókno surowe i popiół surowy. Słowo "surowe" nie oznacza jakości - to termin laboratoryjny opisujący metodę pomiaru, nie ostrzeżenie.

Największy błąd to czytanie tej tabeli w trybie "im więcej, tym lepiej". Wyższe białko nie jest automatycznie lepsze. Szczeniak w fazie wzrostu, dorosły pies kanapowy i pracujący pies myśliwski mają różne zapotrzebowanie, a karma z bardzo wysokim białkiem, świetna dla jednego, może być nadmiarem dla drugiego. Popiół surowy z kolei często niepokoi opiekunów, choć to po prostu suma składników mineralnych pozostałych po spaleniu próbki - naturalny element każdej karmy, nie zanieczyszczenie.

Dlatego liczby z tej tabeli czytam zawsze w kontekście: ile ma lat pies, jak duży jest, ile się rusza. Sama tabela bez tego kontekstu to zestaw liczb bez znaczenia.

Dopasowanie do psa: wiek, rozmiar, wrażliwości

Etykieta zdradza też, dla kogo receptura powstała. Ta sama marka zwykle oferuje kilka wariantów, a różnica między nimi to nie marketing, tylko inne proporcje składników.

Zwróć uwagę na trzy podziały. Wiek - karma dla szczeniaka ma inny profil niż dla psa dorosłego, bo młody organizm rośnie. Rozmiar - małe rasy jedzą mniejsze granulki i mają szybszy metabolizm niż rasy duże, którym zależy głównie na wsparciu stawów. Wrażliwości - tu pojawiają się na przykład linie bezzbożowe albo receptury z jednym, prostym zestawem białka.

W ofercie Nekko widać ten podział wprost: są warianty dla szczeniąt małych ras i osobno dla średnich oraz dużych, karmy dla psów dorosłych w rozbiciu na wielkość rasy, a także linia bezzbożowa i wariant Light przeznaczony dla psów sterylizowanych. Etykieta nie każe zgadywać - wskazuje adresata receptury. Twoim zadaniem jest dopasować go do własnego psa.

Najczęstsze błędy przy czytaniu etykiet

Zebrałem cztery pomyłki, które widzę najczęściej u opiekunów:

patrzenie tylko na front opakowania, gdzie widnieje efektowne zdjęcie i hasło, zamiast na listę składników z tyłu, gdzie są fakty;

mylenie "bezzbożowa" z "lekkostrawna dla każdego psa" - brak zbóż to konkretna cecha receptury, a nie automatyczna gwarancja delikatności dla każdego układu pokarmowego;

porównywanie procentu białka między dwiema karmami bez uwzględnienia wilgotności, przez co sucha karma i mokra wychodzą pozornie nieporównywalne;

wybieranie karmy po cenie za kilogram zamiast po koszcie dziennej dawki - karma bardziej skoncentrowana wymaga mniejszej porcji, więc worek starcza dłużej.

Każdy z tych błędów bierze się z tego samego: z czytania etykiety wyrywkowo, a nie jako całości.

Kiedy sama etykieta nie wystarczy?

Etykieta to punkt wyjścia, nie diagnoza. Jest sytuacja, w której nawet najlepsze czytanie składu nie zastąpi specjalisty - to zdrowie psa.

Jeśli Twój pies ma alergie pokarmowe, przewlekłą chorobę, nadwagę wymagającą kontroli albo nietypowe zapotrzebowanie, doboru karmy nie opieraj wyłącznie na liście składników. Rozpoznanie uczulenia na konkretne białko, ustawienie diety przy chorobie nerek czy trzustki, plan odchudzania - to decyzje, które podejmuje się z lekarzem weterynarii, na podstawie badań, a nie samego opakowania. Etykieta pomoże Ci wtedy zrozumieć, co proponuje weterynarz, ale nie zastąpi jego oceny.

FAQ

Jaki skład powinna mieć sucha karma dla psa?

Dobra karma sucha zwykle otwiera listę składników nazwanym źródłem mięsa, a nie ogólnikiem czy zbożem. Reszta zależy od psa - wieku, rozmiaru i aktywności. Nie ma jednego składu idealnego dla wszystkich; jest skład dopasowany do konkretnego zwierzęcia.

Jak czytać składniki karmy dla psów?

Zacznij od kolejności - pierwsze pozycje to składniki o największym udziale wagowym. Sprawdź, czy mięso jest nazwane. Potem przejrzyj tabelę analityczną, ale czytaj ją w kontekście potrzeb psa, nie jako wyścig o najwyższe białko. Na końcu zobacz, czego w składzie nie ma.

Czego nie powinno być w składzie karmy dla psa?

Wartości nie wnoszą sztuczne barwniki i konserwanty o funkcji czysto kosmetycznej. Warto odróżnić je od dodatków odżywczych - witamin, składników mineralnych i naturalnych przeciwutleniaczy, które w recepturze pełnią realną rolę.

Źródła

Nekko - oferta karm suchych dla psa (nekko.pl), dane z czerwca 2026

FEDIAF - Code of Good Labelling Practice for Pet Food oraz rozporządzenie UE 767/2009 dot. etykietowania karm (fediaf.org), dostęp 2026-07-07

Artykuł sponsorowany

Czytaj cały artykuł u źródła — MakówMaz24.pl