Czy wiesz, że … zwierzyna nie odróżnia kolorów?

Wiele osób wybierających się do lasu zakłada zielone lub brązowe ubrania, wierząc, że dzięki temu staną się niewidoczni dla dzikich zwierząt. Tymczasem dla większości ssaków zamieszkujących nasze lasy barwa odzieży ma znacznie mniejsze znaczenie, niż mogłoby się wydawać. O ich reakcji najczęściej decyduje nie kolor, lecz ruch.

Wzrok zwierzyny leśnej jest przystosowany do zupełnie innych zadań niż ludzki. Człowiek widzi świat w bogatej palecie barw i potrafi dostrzegać najdrobniejsze szczegóły. Dla sarny, jelenia, daniela czy dzika ważniejsze jest jednak szybkie wykrycie zagrożenia niż precyzyjne rozpoznawanie kolorów. Dlatego ich oczy znacznie lepiej wychwytują nawet niewielki ruch w otoczeniu.

Badania wykazały, że zwierzęta z rodziny jeleniowatych rozpoznają niektóre barwy inaczej niż człowiek. Najlepiej postrzegają odcienie niebieskiego i żółtego, natomiast czerwienie, pomarańcze czy wiele odcieni zieleni odbierają w sposób znacznie mniej zróżnicowany. Oznacza to, że intensywnie pomarańczowa kamizelka, która dla człowieka jest bardzo dobrze widoczna, nie wyróżnia się dla jelenia czy sarny w takim stopniu, jak moglibyśmy przypuszczać.

Nie oznacza to jednak, że zwierzynę łatwo podejść. Wręcz przeciwnie. Jej wzrok doskonale rejestruje każdy ruch. Delikatny obrót głowy, uniesienie ręki czy nawet powolny krok mogą zostać zauważone z dużej odległości. To efekt wieloletniej ewolucji. Zwierzęta roślinożerne przez tysiące lat musiały błyskawicznie wykrywać zbliżające się drapieżniki, dlatego zdolność dostrzegania ruchu stała się dla nich ważniejsza niż dokładne rozpoznawanie kolorów.

W praktyce oznacza to, że człowiek stojący nieruchomo ma znacznie większą szansę pozostać niezauważonym niż osoba ubrana w doskonały strój maskujący, ale poruszająca się gwałtownie. Z tego powodu fotografowie przyrody i doświadczeni obserwatorzy zwierząt wiedzą, że kluczem do udanej obserwacji nie jest wyłącznie odpowiedni ubiór, lecz przede wszystkim cierpliwość, spokój i ograniczenie ruchów do minimum.

Trzeba również pamiętać, że wzrok jest tylko jednym z narzędzi, jakimi posługuje się zwierzyna. Dla wielu gatunków znacznie większe znaczenie mają doskonały słuch oraz wyjątkowo czuły węch. Sarna czy jeleń bardzo często wyczują zapach człowieka lub usłyszą jego kroki, zanim jeszcze dostrzegą sylwetkę między drzewami.

Dlatego podczas spotkania z dziką przyrodą warto pamiętać, że mieszkańcy lasu postrzegają świat inaczej niż my. Nie analizują kolorów tak jak człowiek, ale znakomicie odczytują ruch, dźwięki i zapachy. To właśnie te zmysły od tysięcy lat pozwalają im przetrwać w naturalnym środowisku.

autor: Katarzyna Dudek/Łowczy Okręgowy Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Ciechanowie

Obserwuj nas na Google News