Operacje w 3D. UJ i Szpital Uniwersytecki testują nowy system
Jak działa system operacji w 3D
Nad technologią zdalnej komunikacji przestrzennej pracował zespół z Centrum Medycyny Cyfrowej i Robotyki UJ Collegium Medicum.
System tworzy cyfrowy trójwymiarowy model sali operacyjnej i transmituje obraz w czasie rzeczywistym do osób znajdujących się poza szpitalem. Dzięki temu specjaliści w różnych lokalizacjach mogą śledzić przebieg zabiegu tak, jakby przebywali w tej samej przestrzeni.
Model 3D powstaje na podstawie danych z zestawu kamer rozmieszczonych wokół stanowiska pracy oraz gogli rozszerzonej rzeczywistości , z których korzysta operator. Jednostka obliczeniowa integruje i synchronizuje informacje, odwzorowując położenie obiektów i relacje między nimi na sali.
Użytkownik może zmieniać punkt obserwacji, przybliżać wybrane fragmenty i analizować działania z różnych perspektyw.
Zdalne konsultacje na sali operacyjnej
Szpital Uniwersytecki w Krakowie Krzysztof Kalinowski, LoveKraków.pl Jedną z funkcji systemu jest możliwość nanoszenia przez zewnętrznego eksperta oznaczeń bezpośrednio w cyfrowym modelu sali. Mogą to być punkty, strzałki, znaczniki lokalizacyjne czy krótkie adnotacje przypisane do konkretnych miejsc lub urządzeń. Informacje te są następnie wyświetlane w goglach operatora jako elementy rozszerzonej rzeczywistości.
W praktyce ekspert konsultujący zabieg z innego miasta lub kraju może wskazać konkretny instrument albo obszar pola operacyjnego, a osoba przeprowadzająca zabieg zobaczy tę wskazówkę dokładnie w właściwym miejscu. Twórcy systemu podkreślają, że ogranicza to ryzyko nieporozumień wynikających wyłącznie z komunikacji werbalnej i usprawnia przekazywanie rekomendacji podczas zabiegu.
Nowe narzędzie dla studentów medycyny
Rozwiązanie zostało pomyślane także jako wsparcie edukacji medycznej. Zarejestrowany trójwymiarowy obraz sali operacyjnej może być wykorzystywany jako materiał dydaktyczny – pokazuje nie tylko samo pole zabiegowe, ale również organizację pracy zespołu, przepływ informacji, przygotowanie procedur i czynności wykonywane poza ciałem pacjenta.
Studenci i szkolący się lekarze mogą analizować ten sam zabieg z różnych punktów widzenia. Oglądają, jak personel korzysta z narzędzi, w jaki sposób komunikują się członkowie zespołu i jak organizowana jest praca w środowisku klinicznym. Twórcy podkreślają, że materiały archiwalne zarejestrowane w tej technologii również mogą być odtwarzane wielokrotnie, z różnych perspektyw.
Dokumentacja zabiegu i inne zastosowania
System może uzupełnić tradycyjne metody dokumentowania przebiegu operacji. Obecnie większość materiałów archiwizacyjnych skupia się na samym polu zabiegowym . Cyfrowy model sali operacyjnej pozwala rejestrować także działania pozostałych członków zespołu i szerszy kontekst zdarzeń , co może być ważne przy późniejszej analizie procedur.
Choć technologia powstała przede wszystkim z myślą o medycynie, jej twórcy wskazują, że może zostać wykorzystana także w innych dziedzinach. System może wspierać zdalną diagnostykę , serwisowanie skomplikowanych urządzeń, szkolenia specjalistyczne, działania ratownicze czy procesy przemysłowe wymagające precyzyjnej komunikacji przestrzennej.
W najbliższym czasie planowane jest mapowanie przestrzeni sal operacyjnych w Centralnym Bloku Operacyjnym Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie , które pozwoli sprawdzić działanie systemu w rzeczywistych warunkach klinicznych.