75. urodziny Anny Dymnej. Artystka, która od lat zmienia świat na lepsze
Anna Dymna
Anna Dymna urodziła się 20 lipca 1951 roku w Legnicy. Z okazji jubileuszu życzenia skierował do niej prezydent Karol Nawrocki. Podziękował aktorce za współtworzenie dziedzictwa polskiej kultury oraz działalność społeczną na rzecz osób potrzebujących wsparcia.
Jak podkreślił, dwie przenikające się sfery jej aktywności – twórczość aktorska i działania charytatywne – łączą się w „jedno zachwycające dzieło życia”.
Jestem przekonany, że dla wielu Polaków, także z mojego pokolenia, Pani role i działalność społeczna są świadectwem tego, że wielki talent nabiera pełnego znaczenia, gdy służy drugiemu człowiekowi – napisał prezydent.
Karol Nawrocki podziękował jubilatce także za jej kreacje sceniczne i ekranowe, odkrywanie przed publicznością piękna poezji oraz przybliżanie świata osób z niepełnosprawnościami. Życzył Annie Dymnej zdrowia, sił, pogody ducha i dalszego zapału do „czynienia świata piękniejszym i szczęśliwszym”.
„Mnie się nie chce spać, pokil bedom grać”
Anna Dymna zadebiutowała na zawodowej scenie 27 marca 1969 roku. W „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Lidii Zamkow, wystawianym w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, zagrała Isię i Chochoła.
Pierwsze wypowiedziane przez nią na scenie słowa pochodziły właśnie z „Wesela”:
„Mnie się nie chce spać, pokil bedom grać”. Zorientowałam się, że to jest drogowskaz na całe moje życie. Jak ktoś mówi: „Anka, przystopuj”, ja odpowiadam: „Mnie się nie chce spać, pokil bedom grać” – wspominała po latach w Radiu Kraków.
W 1973 roku ukończyła krakowską Państwową Wyższą Szkołę Teatralną i związała się z Narodowym Starym Teatrem. Pracowała z najwybitniejszymi polskimi reżyserami, między innymi Konradem Swinarskim, Andrzejem Wajdą, Jerzym Jarockim i Jerzym Grzegorzewskim.
– Oni przeprowadzali mnie przez te wszystkie lata, pokolenia i uczyli wszystkiego, a przede wszystkim kochać ten zawód – mówiła Anna Dymna w rozmowie z Radiem Kraków.
Publiczność zna ją również z licznych ról filmowych i telewizyjnych. Zagrała między innymi Anię Pawlakównę w filmach „Nie ma mocnych” i „Kochaj albo rzuć” oraz Barbarę Radziwiłłównę w filmie Janusza Majewskiego. Wystąpiła też między innymi w „Dolinie Issy”, „Damie kameliowej”, „Pestce”, „Starej baśni” i „Skazanym na bluesa”, a także w serialach „Mistrz i Małgorzata” oraz „Siedlisko”.
Teatr mnie zawsze ratował. Ubieram się, maluję, wchodzę na scenę i tu czuję się bezpiecznie. Teatr wyznacza rytm mojego życia – mówiła artystka na antenie Radia Kraków.
Pomaganie „mimo wszystko”
Od wielu lat Anna Dymna łączy działalność artystyczną z pracą społeczną. W 2003 roku założyła w Krakowie Fundację Anny Dymnej „Mimo Wszystko”, która pomaga osobom z niepełnosprawnościami intelektualnymi.
Dwa lata później fundacja zorganizowała pierwszy Festiwal Zaczarowanej Piosenki. Utalentowani wokaliści z niepełnosprawnościami prezentują podczas wydarzenia swoje umiejętności i występują razem z uznanymi artystami.
Anna Dymna wielokrotnie podkreślała, że zmiana sposobu postrzegania osób z niepełnosprawnościami wymaga codziennej pracy.
– Nigdy nie można powiedzieć, że coś się całkowicie udało, dlatego że to jest praca każdego dnia – mówiła w rozmowie z Polską Agencją Prasową.
Jak zaznaczała, podopieczni fundacji i uczestnicy organizowanych przez nią wydarzeń stali się dla niej przyjaciółmi i rodziną.
– Nauczyłam się od nich radości, siły. Nigdy nie narzekam dzięki nim – podkreślała aktorka.
Anna Dymna i Radio Kraków
W 2024 roku Anna Dymna otrzymała tytuł honorowej obywatelki Krakowa. Wyróżniono ją za szczególne zasługi dla teatru, filmu i polskiej kultury oraz zaangażowanie w sprawy społeczne.
Kraków kocham za to, że w ogóle jest i że to jest coś, co jest dla mnie stałego w życiu – mówiła podczas uroczystości.
Aktorka od dekad współpracuje również z Radiem Kraków. W jej interpretacji słuchacze mogli usłyszeć między innymi teksty Alice Munro i Magdaleny Tulli oraz poezję Juliana Tuwima. W radiowym „Weselu”, wyreżyserowanym w 2012 roku przez Andrzeja Seweryna, zagrała Gospodynię.
W 2016 roku Anna Dymna wystąpiła w słuchowisku „Dymna! Dymna!” w reżyserii Ewy Ziembli. Podczas premiery odebrała Nagrodę im. Romany Bobrowskiej , przyznawaną artystom wspierającym ideę radia publicznego i promującym ambitną sztukę radiową.
W 2025 roku ponownie stanęła przed mikrofonem Radia Kraków, występując w słuchowisku „Wyspiański – Sceny z życia artysty”.