
Marian Ludwik Sochański to postać, której życiorys przypomina nam, czym jest służba publiczna w najpiękniejszym sensie. Jego los pokazuje także tragiczną historię naszej Ojczyzny w XX wieku. Dzisiejsza uroczystość (07.07) to skromny, ale ważny wyraz naszej pamięci o ostatnim przedwojennym Staroście Zamojskim.
W 72. rocznicę śmierci Mariana Sochańskiego w imieniu Starosty Zamojskiego Stanisława Grześko Wicestarosta Krzysztof Rusztyn oraz Dyrektor Wydziału Spraw Społecznych i Promoji Powiatu Joanna Mazurek wraz z Zastępcą Prezydenta Miasta Zamość Martą Pfeifer i Rektorem Akademii Zamojskiej prof. Pawłem Skrzydlewskim złożyli kwiaty pod tablicą pamiątkową znajdującą się na fasadzie budynku Wydziału Komunikacji w Zamościu. Uroczystość miała charakter symboliczny, ale głęboko poruszający – oddano hołd człowiekowi, który swoje życie oddał Polsce.
Marian Ludwik Sochański był majorem artylerii Wojska Polskiego, urzędnikiem II Rzeczypospolitej oraz Starostą Zamojskim w latach 1937–1939. W młodości należał do Polskich Drużyn Strzeleckich i wstąpił do Legionów Polskich. Od 1930 roku był radcą ds. mniejszości narodowych w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Następnie pracował jako naczelnik w Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie, później jako wicewojewoda lwowski i nowogródzki. W lutym 1937 roku objął urząd starosty powiatu zamojskiego, który sprawował do wybuchu II wojny światowej.
Za swoje zasługi został uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski , Krzyżem Walecznych , a także Złotym Krzyżem Zasługi – dwukrotnie, po raz pierwszy 9 listopada 1931 r. Wcześniej, 10 listopada 1928 r., przyznano mu Srebrny Krzyż Zasługi . Otrzymał również Medal Niepodległości , Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 oraz Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości .
Po wybuchu II wojny światowej przyczynił się do ukrycia w Zamościu przed Niemcami obrazu „Hołd pruski”. W czasie wojny był kilkukrotnie więziony, m. in. w więzieniu zamojskim oraz na zamku w Lublinie, został zwolniony.
Po wojnie w 1949 r został aresztowany i osadzony więzieniu mokotowskim w Warszawie. Umarł w więziennym szpitalu przy ulicy Rakowieckiej 7 lipca 1954 r.
W 2003 r. Marian Sochański został uznany za pokrzywdzonego w rozumieniu art. 6 ustawy o IPN, natomiast 21 marca 2012 Sąd Najwyższy uniewinnił Mariana Sochańskiego, skazanego wyrokiem sądu Polski Ludowej 1951/1952.
Czytaj cały artykuł u źródła — Powiat Zamojski (powiatzamojski.pl)