Artykuł przedstawia Zamość na starych fotografiach. Ukazuje, jak miasto ewoluowało na przestrzeni lat, jednocześnie podkreślając, że zachowało swój unikalny, historyczny charakter.
Nie tylko Prek tak widział damy Zamość. „Miasteczko gdzie mieszkali moi rodzice i gdzie spędziłem dzieciństwo w ubraniach szytych przez lwowskich i krakowskich krawców, było twierdzą otoczoną rowami, wodą, wałami i wysokimi murami” – pisał o Zamościu także Icchok Lejb Perec w swoim opowiadaniu pt. „Czasy mesjasza”. „Na wałach stały armaty, żołnierze uzbrojeni w karabiny, strzegli ich maszerując tam i z powrotem”. Masa cylindrowych współbraci
Zamość nigdy nie był wielkim miastem. W 1870 r. było w Zamościu 470 domów, w 1887 – 516, a np. w 1906 – 555. Na początku XX w. większość nieruchomości w Zamościu było własnością Żydów. Ogółem było ich 668 z czego 337 należało do przedstawicieli tej nacji, 322 – do polskich mieszkańców miasta, a 9 – do Rosjan (podobne proporcje były np. w Hrubieszowie, Biłgoraju, Tomaszowie Lub. czy np. w Chełmie). Żydzi byli właścicielami większości kamienic w centrum miasta. Trudno było tego nie zauważyć.
Wybierz formę na pasku. Stanosky otwiera się z boku, pokazuje cenę i robi z tego TWÓJ materiał — tekst, mem, rolkę albo kawałek.