Są takie chwile, kiedy trudno ubrać emocje w słowa…
Autor: Ośrodek Rehabilitacji Dzieci Niepełnosprawnych w Tomaszowie Mazowieckim
Z końcem roku szkolnego w naszym ośrodku zakończył się wyjątkowy rozdział — po blisko 27 latach obecności żegnamy dzieci i młodzież z klasy rewalidacyjno – wychowawczej ZSP nr 10 w Tomaszowie Mazowieckim oraz wspaniałe nauczycielki i opiekunki związane z tą klasą, które przez wszystkie te lata tworzyły coś znacznie większego niż miejsce nauki.
Tworzyły przestrzeń pełną troski, cierpliwości, codziennych małych zwycięstw, wzruszeń i ogromnego serca.
Przez wszystkie lata mury Ośrodka były świadkiem niezwykłej siły, determinacji i pięknych relacji, które pozostaną w naszej pamięci na zawsze.
Żegnamy także kawałek historii, który współtworzył duszę działalności naszego Ośrodka.
Przez blisko trzy dekady razem przeżywaliśmy chwile piękne, czasem trudne i wzruszające.
Były uśmiechy, małe i wielkie sukcesy, codzienna walka o samodzielność, czasem łzy, wzajemny szacunek — ale przede wszystkim była obecność, której nie da się zastąpić.
Dziękujemy za każdy dzień, każdy uśmiech, każdą lekcję człowieczeństwa, którą od Was otrzymywaliśmy.
Wyrażamy wdzięczność za wspólne spędzanie czasu, rozmowy i spotkania okolicznościowe, które pokazywały jak ważne jest by każdego dnia być razem.
Dziękujemy za te wszystkie wspólne lata, kierownictwu Szkoły Podstawowej nr 3 w Tomaszowie Mazowieckim i każdej z osób osobno, które przez ten czas choć na chwilę tworzyły niezapomnianą społeczność Artykuł Są takie chwile, kiedy trudno ubrać emocje w słowa… pochodzi z serwisu Tomaszów Mazowiecki - portal miejski .