Uroki Załęczańskiego Parku Krajobrazowego w obiektywie miłośników przyrody
Artykuł przedstawia piękno Załęczańskiego Parku Krajobrazowego uchwycone przez miłośników przyrody. Skupia się na walorach krajobrazowych parku widzianych oczami entuzjastów natury i fotografii.
Jurajski krajobraz Załęczańskiego Parku Krajobrazowego
Utworzony w 1978 r. Załęczański Park Krajobrazowy to jeden z pierwszych tego rodzaju obszarów chronionych, które powstały w Polsce. Rozpościera się w woj. łódzkim (gminy Pątnów, Wierzchlas, Działoszyn) i śląskim (gmina Lipie). Są tu znakomite warunki do uprawiania turystyki rowerowej, pieszej, kajakowej i konnej. Typowo nizinna przyroda spotyka się w obrębie ZPK z krajobrazem specyficznym dla Jury Polskiej. Wyróżniają się wapienne ostańce i zjawiska krasowe: jaskinie, leje, kotły, studnie i źródła. „Szachownica”, zanim została częściowo zniszczona na skutek eksploatacji wapienia, była najdłuższą jaskinią Jury Polskiej. Długość krzyżujących się korytarzy wynosiła ponad 1,5 km.
Najwięcej jaskiń znajduje się w rezerwacie geologicznym Węże na górze Zelce, największym jurajskim ostańcu załęczańskiego parku. Spośród 10 odkrytych tu jaskiń dwie już nie istnieją, a pozostałe, niestety, od lat są niedostępne dla turystów. Jednak badania falami radiowymi dowiodły, że kilkadziesiąt metrów niżej wzgórze skrywa kolejny, jeszcze większy system jaskiniowy. Kto wie, może kiedyś stanie tam stopa człowieka?
Czytaj cały artykuł u źródła — Nad Wartą (Tygodnik Ziemi Sieradzkiej)
Zrób z tego przeszczep
Ten artykuł to guz. Jeden klik i Stanosky robi z niego TWÓJ materiał — tekst, mem, rolkę albo kawałek. Cena w żetonach stoi na kaflu.