
Ziewanie jest instynktownym, powtarzalnym zachowaniem, które występuje u ludzi oraz wielu innych ssaków. Przeciętny dorosły człowiek ziewa około 20 razy w ciągu dnia, niezależnie od wieku, płci, miejsca zamieszkania czy pory roku . Ziewanie często kojarzone jest ze zmęczeniem, nudą lub brakiem snu, ale – jak podkreślają naukowcy – nie zawsze musi to być jedyna przyczyna.
Klasyczna teoria: Dotlenienie mózgu
Przez wiele lat najpopularniejsze wyjaśnienie ziewania opierało się na przekonaniu, że jest ono sposobem organizmu na zwiększenie poziomu tlenu w płucach oraz usunięcie nadmiaru dwutlenku węgla . Według tej teorii, głęboki wdech podczas ziewania miałby zwiększać ilość świeżego powietrza dostarczanego do krwiobiegu, a tym samym – do mózgu. Jednak najnowsze badania podają tę hipotezę w wątpliwość.
Zaskakującym argumentem przeciwko tej teorii jest fakt, że ziewanie obserwuje się nawet u płodów w łonie matki, które nie oddychają powietrzem w tradycyjny sposób. To spostrzeżenie sugeruje, że ziewanie może pełnić inną funkcję niż wyłącznie dotlenianie organizmu.
Nowoczesne podejście: Ziewanie jako sposób na schłodzenie mózgu
Coraz większą popularność zyskuje teoria, według której ziewanie pomaga regulować temperaturę mózgu. Podczas ziewania następuje wzrost tętna, przyspieszenie przepływu krwi oraz napięcie mięśni twarzy. Te procesy mogą wspomagać schładzanie mózgu, który – podobnie jak komputer – działa najefektywniej w określonym zakresie temperatur.
Częste ziewanie może być więc sygnałem, że organizm jest przeciążony, zmęczony lub zestresowany, a temperatura mózgu wzrosła powyżej optymalnego poziomu. W takich sytuacjach ziewanie działa jak naturalny „wentylator”, pomagając przywrócić równowagę biologiczną.
Ziewanie zaraża – dlaczego naśladujemy innych?
Jednym z najbardziej fascynujących aspektów ziewania jest jego zaraźliwość . Wystarczy zobaczyć kogoś ziewającego, przeczytać o ziewaniu, a nawet tylko pomyśleć o tym odruchu, by samemu poczuć nieodpartą potrzebę otwarcia szeroko ust.
Badania sugerują, że zaraźliwość ziewania może być związana z empatią oraz zdolnością do współodczuwania. Zjawisko to jest obserwowane nie tylko u ludzi, ale także u innych ssaków społecznych, takich jak szympansy czy psy. Według niektórych naukowców, ziewanie mogło pełnić w przeszłości rolę sygnału grupowego, pomagając synchronizować aktywność i czujność członków społeczności w obliczu zagrożeń.
Kto jest odporny na ziewanie?
Choć większość ludzi ulega zaraźliwości ziewania, istnieją osoby, które są na to zjawisko odporne. Badania wykazały, że dzieci poniżej 5. roku życia rzadko zarażają się ziewaniem podczas oglądania filmów czy słuchania opowieści o ziewaniu . Dopiero w późniejszym wieku, wraz z rozwojem zdolności empatycznych, zaczynają reagować na ziewanie innych.
Odporność na zaraźliwe ziewanie może mieć związek z indywidualnymi różnicami w budowie mózgu, poziomie empatii czy nawet stanem zdrowia psychicznego. Niektóre badania sugerują, że osoby z zaburzeniami ze spektrum autyzmu wykazują mniejszą podatność na zaraźliwe ziewanie .
Źródło: Illustrerad Vetenskap