Nie żyje uwielbiany piosenkarz z czasów PRL. "Był wielkim bohaterem. Słuchajcie jego genialnego śpiewu"
W wieku 86 lat zmarł znany polski piosenkarz związany z estradą czasów PRL. O jego odejściu poinformował bliski przyjaciel artysty, który przekazał, że wiadomość była dla niego ogromnym szokiem, ponieważ jeszcze dzień wcześniej rozmawiał z wokalistą. Twórca, którego piosenki przez lata znała polska publiczność, odszedł nagle w nocy z 20 na 21 lipca 2026 roku.
Kolejne pożegnania w świecie kultury. Odeszli artyści, których znały miliony
Ostatnie tygodnie przyniosły serię smutnych wiadomości ze świata filmu i muzyki. Fani żegnali zarówno legendy światowej sceny, jak i artystów, którzy na trwałe zapisali się w pamięci kolejnych pokoleń odbiorców.
Ikona muzyki lat 80., Bonnie Tyler, zmarła 8 lipca 2026 roku w wieku 75 lat . Informację przekazała rodzina oraz zespół artystki, podając, że wokalistka odeszła w szpitalu w Portugalii po chorobie. Tyler pozostawiła po sobie utwory, które stały się światowymi przebojami, między innymi „Total Eclipse of the Heart” oraz „Holding Out for a Hero” . Jej charakterystyczny, zachrypnięty głos przez dekady był jednym z najbardziej rozpoznawalnych brzmień światowej muzyki pop.
Dzień później, 9 lipca 2026 roku, świat muzyki pożegnał Calvina Hayesa , współzałożyciela brytyjskiego zespołu Johnny Hates Jazz. Muzyk, który miał 63 lata, był jednym z twórców sukcesu grupy znanej przede wszystkim z hitu „Shattered Dreams” . Hayes odpowiadał między innymi za grę na instrumentach klawiszowych, perkusji oraz produkcję nagrań zespołu.
Kolejna bolesna wiadomość nadeszła kilka dni później. Sam Neill , nowozelandzki aktor znany między innymi z roli doktora Alana Granta w filmach „Park Jurajski” , zmarł 13 lipca 2026 roku w Sydney . Miał 78 lat. O jego odejściu poinformowała rodzina, podkreślając, że śmierć była nagła i niespodziewana. Neill przez ponad pięć dekad kariery stworzył dziesiątki ról filmowych i telewizyjnych, a jego dorobek obejmował również takie produkcje jak „Fortepian” czy „Peaky Blinders” .
Kilka dni później świat filmu stracił kolejną cenioną aktorkę. Brenda Fricker zmarła 16 lipca 2026 roku w wieku 81 lat . Irlandzka aktorka zapisała się w historii kina jako pierwsza kobieta z tego kraju, która otrzymała Oscara – nagrodę zdobyła za rolę w filmie „Moja lewa stopa” . Wielu widzów pamiętało ją również z roli Pani Gołębiarki w filmie „Kevin sam w domu 2: Zagubiony w Nowym Jorku ”.
Ryszard Pisarski nie żyje. Przyjaciel artysty zdradził szczegóły ostatnich chwil gwiazdy PRL
Smutna wiadomość o śmierci Ryszarda Pisarskiego pojawiła się 21 lipca 2026 roku. O odejściu artysty poinformował jego przyjaciel Maciej Klociński, który zamieścił w mediach społecznościowych poruszający wpis. Przekazał, że piosenkarz zmarł w nocy z 20 na 21 lipca, mając 86 lat . Jak podkreślił, informacja była dla niego ogromnym zaskoczeniem, ponieważ jeszcze dzień wcześniej rozmawiał z artystą i nic nie wskazywało na to, że wydarzy się tragedia.
Sprawdź także: Nie żyje olimpijski medalista. To tragedii doszło podczas wyścigu
Maciej Klociński opublikował też bardzo osobiste pożegnanie. Opisał także ostatnie chwile przyjaciela i zdradził więcej szczegółów dotyczących okoliczności poprzedzających jego odejście. Jak relacjonował:
Rysio położył się do szpitala na badania i po prostu wyjaśnienie przyczyny co mu jest. Od pewnego czasu szybciej się męczył, miał trochę chorób, ale nic nie wskazywało na to, że odejdzie tak nagle, w nocy. Przyjaciel artysty podkreślił, że jeszcze niedługo przed śmiercią nic nie zapowiadało tragedii. Wspominał:
Położył się i rozmawiał ze mną trzy godziny o naszych piosenkach, o moich koncertach, programach, które przygotowuję, o naszych wspólnych znajomych, milionach miejsc w przedwojennej i powojennej Warszawie, tysiącach ludzi, których znaliśmy albo razem, albo takich, których on tylko znał. Klociński zaznaczył, że Ryszard Pisarski miał wyjątkową pamięć i ogromną wiedzę dotyczącą ludzi oraz historii miasta. W swoim wspomnieniu zwrócił uwagę na notes artysty:
Dzięki jego notesikowi docierałem do rodzin ludzi mieszkających pod adresami swoich przodków, których nazwiska już nic nikomu nie mówią, a dla mnie są świętością. Dzięki niemu ‘nawiązywałem kontakty z duchami’ Przyjaciel artysty podkreślił, że wraz ze śmiercią Pisarskiego zniknęła osoba posiadająca ogromną wiedzę:
Wszystko to, co zaczęliśmy nagle legło w gruzach. Wielki artysta (...) zabrał ze sobą wiele tajemnic, które znałem tylko ja. W swoim pożegnaniu odniósł się również do trudnych doświadczeń, z którymi Pisarski mierzył się pod koniec życia:
Wielki artysta doświadczający upodlenia, koszmarnych warunków życia, będący ofiarą oszustwa na wielkie pieniądze i ofiarą niezrozumienia innych ludzi, na których łasce musiał żyć. Na zakończenie Klociński podkreślił, jak ważną osobą był dla niego Ryszard Pisarski:
Dla mnie był wielkim bohaterem. Słuchajcie jego genialnego śpiewu.
Kim był Ryszard Pisarski? Kariera i największe przeboje gwiazdy PRL
Ryszard Pisarski urodził się 30 marca 1939 roku w Warszawie. Z muzyką związał się już jako młody człowiek, a przełom w jego życiu nastąpił w 1959 roku. Miał wówczas zaledwie 20 lat, gdy wystąpił w konkursie piosenkarskim organizowanym przez Rozgłośnię Polskiego Radia w Poznaniu. Zdobył drugą nagrodę, a jego talent dostrzegł zasiadający w jury Mieczysław Fogg . Legendarny wokalista miał nazwać młodego artystę swoim następcą, co otworzyło Pisarskiemu drzwi do kariery estradowej.
W kolejnych latach Pisarski występował na scenach w całej Polsce. Śpiewał zarówno w dużych salach koncertowych, jak i podczas imprez plenerowych, festynów oraz wydarzeń organizowanych przez domy kultury. Sam wspominał po latach, że dał kilka tysięcy koncertów, a oprócz śpiewania często pełnił także rolę konferansjera. Publiczność znała go z charakterystycznego repertuaru, do którego należały m.in. „Czy tutaj mieszka panna Agnieszka” , „Filipina” , „Zakochany złodziej” , „To jest dzień, gdy uśmiechamy się do siebie” oraz „Złoty płomyk”. Mimo dużej popularności nigdy nie wydał autorskiego albumu, co do dziś uznawane jest za jedną z największych zagadek jego kariery .
Oprócz śpiewania zajmował się także konferansjerką. Prowadził koncerty, bale i wydarzenia kulturalne, zyskując opinię osoby doskonale odnajdującej się w kontakcie z publicznością. Organizatorzy chętnie zapraszali go do prowadzenia imprez, a widzowie cenili jego swobodę sceniczną i charakterystyczny sposób bycia.
Choć w latach 90. wycofał się z aktywności estradowej i zniknął z pierwszych stron gazet, jego nazwisko wciąż pozostawało rozpoznawalne wśród miłośników muzyki z czasów PRL. Dla wielu słuchaczy był jednym z tych artystów, którzy współtworzyli złotą erę polskiej estrady.