Znaleźli toksyny sinic w powietrzu i pustynnym pyle
Miliardy lat temu cyjanobakterie, znane także jako sinice , przyczyniły się do pojawienia się w atmosferze życiodajnego tlenu. Obecnie najczęściej słyszy się o nich w kontekście ich zakwitów, czyli gwałtownego namnażania się w wyniku dostawy do wody dużych ilości azotu i fosforu. Powoduje do uwolnienie do środowiska toksyn szkodliwych dla innych organizmów.
Sinice. Toksyny wpływają na układ nerwowy
Do tej pory uważano, że zakwit sinic jest szkodliwy głównie dla organizmów wodnych. W ubiegłym roku Brain Chemistry Labs, instytut badawczy z Wyoming przeprowadził analizy, z których wynikało, że zakwit sinic powoduje u delfinów objawy przypominające chorobę Alzheimera u ludzi. W mózgach osobników wyrzuconych na brzeg na Florydzie badacze stwierdzili wysoki poziom neurotoksyny wytwarzanej przez cyjanobakterie.
Brain Chemistry Labs wspólnie z Calusa Waterkeeper, organizacją zajmującą się badaniem jakości wód na Florydzie ogłosiły, że wykryły toksyny sinic w powietrzu. Próbki pobrane za pomocą detektorów umieszczonych w różnych miejscach stanu zawierały neurotoksynę 2,4-DAB - tę samą, którą wcześniej stwierdzono u chorych delfinów. Oznacza to, że toksyny sinic mogą być znacznie groźniejsze dla ludzi, niż sądziliśmy.
- Dane uzyskane za pomocą czujników (...) wskazują, że ludzie mogą być przewlekle narażeni na niskie stężenia toksyn sinic i że konieczna jest dalsza ocena sytuacji w celu ochrony zdrowia ludzkiego - wskazali naukowcy w artykule opublikowanym w czasopiśmie "Toxins".
>>> CZYTAJ TEŻ: Pojawiły się w Bałtyku dużo wcześniej. Co przyspieszyło ich zakwit?
Także w pustynnym pyle
Co więcej, główny autor badania James Metcalf stwierdził, że ludzie wcale nie muszą mieszkać blisko miejsc, gdzie zakwitają sinice, by być narażeni na wdychanie produkowanych przez nie neurotoksyn. Wspomniał, że naukowcy wykryli substancje w pyle unoszącym się z odsłoniętego dna Wielkiego Jeziora Słonego w Utah. Wysychanie jeziora odsłania kolejne partie dna i zwiększa zagrożenie.
Paul Cox z Brain Chemistry Labs, również biorący udział w badaniach, stwierdził, że długotrwała ekspozycja na nawet niewielkie stężenia toksyn sinic może zwiększać ryzyko rozwoju stwardnienia zanikowego bocznego (ALS). Badacze przeanalizowali gwałtowny wzrost zachorowań na ALS wśród weteranów odnotowanego 10 lat po udziale w operacji Pustynna Burza w 1993 roku. Wysunęli hipotezę, że jego przyczyną było wdychanie sinic z pyłu pustynnego w Kuwejcie i Iraku.
Wcześniej Brain Chemistry Labs zauważyło zwiększone ryzyko zachorowania na ALS u osób mieszkających w pobliżu rzek i jezior, w których występują zakwity sinic. - Chociaż możemy unikać skażonej żywności i wody, znacznie trudniej jest zapobiec narażeniu (na neurotoksyny - red.) drogą oddechową - podsumował Metcalf.
Sinice w Bałtyku. Pięć kąpielisk zamkniętych