Dwie siostry, dwa temperamenty. Córki Joanny Szczepkowskiej nie zawsze były sobie bliskie. Dziś poruszająco mówią o rodzinnych więzach
Dorastały pod jednym dachem, wychowywały się w tej samej rodzinie i noszą to samo nazwisko. Mimo to Maria Konarowska i Hanna Konarowska-Nowińska przez lata miały poczucie, że ich dzieciństwo przebiegało zupełnie inaczej. Dziś, z perspektywy dorosłych kobiet, z wyjątkową szczerością opowiadają o buncie, wzajemnym porównywaniu i świadomej pracy nad siostrzaną relacją, która z czasem przerodziła się w prawdziwą przyjaźń. Co aktorki zdradziły w rozmowie z Dzień Dobry Wakacje? Maria i Hanna Konarowskie dorastały razem, ale każda przeżywała dzieciństwo inaczej Łączy je nazwisko, rodzinny dom i aktorstwo, które od zawsze było naturalną częścią ich świata. Dzieliły je natomiast temperament, sposób patrzenia na rzeczywistość i to, jak przeżywały dzieciństwo. Maria i Hanna Konarowskie dorastały obok siebie, ale każda pisała własną historię. Dopiero po latach odkryły, że to właśnie różnice, a nie podobieństwa, stały się fundamentem ich wyjątkowej siostrzanej więzi. Maria wspomina siebie jako osobę, która od najmłodszych lat kwestionowała zasady i nie bała się sprzeciwiać. Dziś patrzy na tamten etap z dystansem. Podkreśla, że jako pierwsze dziecko była dla rodziców - Joanny Szczepkowskiej i Mirosława Konarowskiego - także wyzwaniem. „U nas w rodzinie nie ma zrównoważonych ludzi.[…] Powodów buntu było wiele. Dzisiaj jako dorosła kobieta, matka i świadomy człowiek mogę powiedzieć, że byłam pierwszym dzieckiem, moi rodzice się uczyli na mnie, ale mam też taki charakter buntowniczy”, opowiadała w rozmowie z Dzień Dobry Wakacje. Czytaj też: Hanna Konarowska o swojej mamie Joannie Szczepkowskiej: „Mama z mojego dzieciństwa była po prostu królową”
Dwie siostry, dwa temperamenty i jedna pasja Tam, gdzie Maria podążała za swoim buntowniczym temperamentem, Hanna od początku wybierała zupełnie inną ścieżkę. Jak sama przyznaje, z uwagą obserwowała doświadczenia starszej siostry i wyciągała z nich własne wnioski. Szukała rozwiązań, które pozwalały zachować spokój i odnaleźć się w codzienności na własnych zasadach. Pomogła jej w tym także szkoła podstawowa, do której trafiła. Wspomina ją jako miejsce, które stworzyło przestrzeń do rozwoju i rozbudziło w niej chęć do nauki. Dziś jednak patrzy na tamten czas z jeszcze szerszej perspektywy. Przyznaje, że czasem zastanawia się, czy odrobina większego buntu nie byłaby dla niej cenna. Jak podkreśla, właśnie takie doświadczenia często pomagają odkrywać własną tożsamość i budować poczucie siebie. „Ja się wycwaniłam i patrzyłam, co nie działa najlepiej i szukałam dróg, które sprawiają mniej problemów. Mi się tak zdarzyło, że trafiłam też do wyjątkowej podstawówki, która stwarzała warunki, więc chciałam się uczyć. Teraz żałuję, że się nie buntowałam, bo to jest potrzebne do budowania własnej tożsamość” , opowiadała Hanna Konarowska-Nowińska. Czytaj też: Wychowała się wśród ikon, teraz sama robi karierę. Rodzice Marii Konarowskiej to prawdziwe gwiazdy!
Relacja sióstr Konarowskich nie zawsze była łatwa Dziś trudno uwierzyć, że nie zawsze było między nimi tak blisko. Maria i Hanna Konarowskie nie ukrywają, że przez wiele lat ich siostrzana relacja wystawiana była na próbę. Różnice charakterów, odmienne doświadczenia i własne emocje sprawiały, że zbudowanie prawdziwej bliskości wymagało czasu. Zmiana przyszła dopiero wtedy, gdy obie – już jako dorosłe kobiety – zrozumiały, że relacja nie buduje się sama. Z czasem te indywidualne doświadczenia zaczęły się przenikać, tworząc przestrzeń do szczerego dialogu i wzajemnego zrozumienia. „Był taki moment, kiedy zrozumiałyśmy, że musimy popracować nad relacją, jeśli nam na niej zależy. I tak zrobiłyśmy, ale każda indywidualnie. Potem to się zaczęło przeplatać. Uważam, że w każdej rodzinie powinno coś takiego nastąpić”, mówiła Maria Konarowska w rozmowie z Dzień Dobry Wakacje. „Terapia jest częścią rozwoju jako człowieka. Każda z nas miała swoją indywidualną, czasem robimy coś razem. Każda z nas przeszła róże procesy”, dodaje Hanna. I kontynuowała: „Ja uważam, że rodzina jest w pewnym sensie jednostką patologiczną. Mam nadzieję, że nie zostanie to źle odebrane. To jest trudne być rodziną. Fajnie, że są takie narzędzia, dzięki którym możemy wspierać siebie i naszą rodzinę” . I zwraca uwagę na jeszcze jeden aspekt wspólnej drogi. Przez lata obie siostry mierzyły się z porównywaniem, myleniem ich w życiu zawodowym oraz walką o własne poczucie wartości.
Najlepszym dowodem na to, jak bardzo zmieniła się ich relacja, są słowa, którymi dziś opisują siebie nawzajem. Maria Konarowska nie ma wątpliwości, że siostra stała się jedną z najważniejszych osób w jej życiu. To wyznanie doskonale oddaje charakter ich więzi. Jest w niej miejsce nie tylko na bezwarunkowe wsparcie, ale także na szczerość i odwagę mówienia sobie prawdy. Hanna Konarowska-Nowińska przyznaje, że właśnie na tym opiera się ich relacja. „Hania jest moją najlepszą przyjaciółką, wie o mnie wszystko. Dużo ze sobą rozmawiamy, znamy się od urodzenia. Hania jest zawsze po mojej stronie, ale zawsze potrafi mi powiedzieć, jak coś widzi, a nie, że cały czas mi klaszcze. Jest moim lustrem”, mówi Maria Konarowska. „Staramy się siebie wspierać. Rozumiemy siebie”, dodawała Hanna. Szczerość obu sióstr nie koncentruje się na rozliczaniu przeszłości. Przeciwnie – ich opowieść pokazuje drogę prowadzącą od różnic charakterów, nieporozumień i wzajemnych porównań do świadomie budowanej bliskości.