NBA: Lakers znaleźli nowego Caruso? Jon Elmore pisze swoją niezwykłą historię
fot. YouTube
W Lidze Letniej, gdzie królują nastoletnie talenty i młodzi prospekci walczący o swoje miejsce w NBA, Jon Elmore jawi się jako wyjątek od reguły. Podczas gdy większość jego kolegów z drużyny Los Angeles Lakers dopiero zaczyna dorosłe życie, 30-latek obdarzony charakterystyczną łysiną, którą z uśmiechem pociera po celnych rzutach, udowadnia, że pasja do koszykówki nie zna daty ważności. Ten koszykarski „obieżyświat”, po latach spędzonych w Europie oraz w G League, stanął przed swoją być może ostatnią szansą na wywalczenie wymarzonego kontraktu w najlepszej koszykarskiej lidze świata.
Jon Elmore stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy tegorocznych rozgrywek w Las Vegas. Nie stało się to jednak tylko ze względu na jego wiek, choć fakt, że jest jednym z najstarszych graczy w turnieju przeznaczonym głównie dla młodzieży naturalnie przyciąga wzrok. Uwagę kibiców przykuła przede wszystkim jego skuteczność i radosna celebracja po rzutach równo z syreną. Na przykład w meczu przeciwko Chicago Bulls przypomniał o swoim talencie strzeleckim, zdobywając 11 punktów i notując pięć asyst przy zaledwie jednej stracie. Jego występ był pokazem boiskowej inteligencji i spokoju, cech rzadko spotykanych u graczy walczących o angaż w NBA .
– Dzisiaj wszyscy żyją zasadą „jeśli nie jesteś pierwszy, jesteś ostatni”, więc motywacji nikomu nie brakuje – przyznał w jednym z wywiadów. To podejście doskonale oddaje atmosferę walki o triumf w Summer League , gdzie dla gracza takiego jak Elmore , każdy mecz to finał.
Jego historia to jednak znacznie więcej niż tylko efektowne rzuty zza łuku. To opowieść o człowieku, który zapisał się na kartach historii NCAA jako jedyny zawodnik Division 1 z dorobkiem ponad 2500 punktów i 750 asyst. W sezonie 2017-18 poprowadził uniwersytet Marshall do historycznej, pierwszej wygranej w meczu turnieju NCAA – przeciwnikiem było Wichita State – stając się legendą swojej uczelni. Jednak jego droga do profesjonalizmu nie była usłana różami.
Elmore musiał zmierzyć się z trudną sytuacją rodzinną, kiedy u jego dziadka zdiagnozowano nowotwór. Bez wahania zdecydował się wrócić do domu, by się nim opiekować, co skomplikowało jego karierę na poziomie akademickim. Ta lekcja pokory i poświęcenia ukształtowała go jednak jako człowieka i sportowca. Wspominając czas, gdy sypiał na kanapie u dziadka, by być przy nim każdej nocy, powiedział: – Uważam, że rodzina zawsze jest na pierwszym miejscu.
Zanim znalazł się w składzie Los Angeles Lakers na tegoroczną Ligę Letnią, Elmore przebył drogę, której pozazdrościć mógłby mu niejeden podróżnik. Grał zawodowo w sześciu różnych krajach, w tym we Włoszech, Grecji, Turcji, na Litwie i Węgrzech. Reprezentował barwy trzech różnych drużyn G-League , w 2025 roku zdobywając nawet mistrzostwo w barwach Stockton Kings . Choć zdarzało mu się podpisywać krótkie kontrakty z drużynami NBA – Miami Heat czy Sacramento Kings – nigdy nie dane mu było zadebiutować w oficjalnym meczu sezonu zasadniczego.
Eksperci wskazują, że jego największą barierą pozostają ograniczenia fizyczne, które szczególnie uwidaczniają się po bronionej stronie parkietu. Brak idealnych warunków motorycznych i trudności w kryciu bardziej atletycznych rywali sprawiają, że może mieć problemy z utrzymaniem poziomu intensywności w defensywie. Jednocześnie w ataku jego umiejętności, inteligencja boiskowa i wszechstronność pozwalają mu rywalizować z najlepszymi zawodnikami. No i nie można zapomnieć o porównaniach do Alexa Caruso.
Choć na pierwszy rzut oka widać, że 30-latka z byłym ulubieńcem kibiców Lakers , a obecnie zawodnikiem Oklahoma City Thunder , łączy podobna, niezbyt bujna fryzura, Jon zdążył już udowodnić, że chodzi o znacznie więcej – przede wszystkim boiskową tożsamość i etos pracy. Obaj gracze stali się symbolami determinacji oraz inspiracją dla tzw. „zwykłych zjadaczy chleba” , pokazując, że dzięki odpowiedniemu nastawieniu można rzucić wyzwanie najlepszym. Elmore , podobnie jak Caruso , wnosi na parkiet ogromny ładunek energii i rzadko spotykaną boiskową inteligencję, co potwierdzają jego statystyki – w przywołanym już wcześniej starciu z Bulls wykazał się niemal chirurgiczną precyzją w operowaniu piłką, notując świetny stosunek asyst do strat.
– Trenerzy oczekiwali ode mnie, że wejdę na boisko, wniosę energię, pomogę w kreowaniu akcji i spróbuję nadać grze większe tempo. Chciałem po prostu pojawić się na parkiecie i zrobić różnicę – wyjaśnił sam zainteresowany, określając swoją rolę jako „człowieka od zadań specjalnych”.
Ta zdolność do natychmiastowej zmiany rytmu gry i pełne podporządkowanie się dobru zespołu sprawiają, że Elmore – mimo dojrzałego wieku – staje się dla drużyny Summer League kimś więcej niż tylko strzelcem; jest fundamentem, na którym młodszy skład może budować swoją pewność siebie. Czy to jednak wystarczy, by ambitny koszykarz wreszcie doczekał się swojej szansy na grę z najlepszymi na świecie, jak swego czasu jego starszy kolega po fachu?
Nawet jeśli tak się nie stanie, nie zmienia to faktu, że dla wielu obserwatorów Elmore może być inspiracją – „przeciętnym Kowalskim” , który dzięki determinacji i właściwemu nastawieniu rzucił wyzwanie elicie. Choć ma już blisko 31 lat, nie przestał marzyć i wierzyć, że jego miejsce w NBA . Bez względu na to, czy ten turniej przyniesie mu upragniony kontrakt, Jon będzie mógł z dumą spojrzeć w lustro. Jak sam już zdążył stwierdzić: – Dałem z siebie wszystko, nigdy się nie poddałem.
Jego postać może przypomnieć, że Liga Letnia to nie jest miejsce przeznaczone tylko i wyłącznie dla przyszłych gwiazd wybranych w pierwszej rundzie draftu, ale także arena dla doświadczonych graczy, którzy swoją ciężką pracą i charakterem udowadniają, że na spełnienie marzeń nigdy nie jest za późno. Dla kibiców Lakers – i nie tylko – Elmore już został bohaterem, który wniósł na boisko energię i doświadczenie, a jego celebracja po celnych rzutach stała się symbolem dystansu do samego siebie i czystej radości z gry w koszykówkę.
Wspieraj PROBASKET