Żniwa nie cieszą już tak jak dawniej? Kto dzisiaj pamięta skąd jest chleb?
Żniwa są niezmiennie najważniejszym etapem naszej rolniczej pracy. Ale czy cieszą tak, jak kiedyś?
Brakuje poszanowania dla pracy rolnika, dla żniw. Mało kto chyba pamięta, gdzie zaczyna się produkcja chleba...
Czekamy z nadzieją na kolejne żniwa...
Żniwa to czas wyjątkowy. Zwieńczenie pracy całego roku. Po to uprawiamy ziemię, siejemy, nawozimy i chronimy, by doczekać momentu zbiorów. Szczególny etos wiąże się ze zbiorami zbóż. Dlaczego? Przecież tak samo możemy powiedzieć o kukurydzy, buraku cukrowym, ziemniaku. W każdej uprawie mamy siew czy sadzenie, nawożenie, ochronę, a finalnie zawsze wieńczą to wszystko zbiory. Ale to zboża są wyjątkowe. To z jednej trony tradycja, że te żniwa są osią naszej rolniczej pracy. Z drugiej strony czujemy przecież, że to taki najważniejszy czas w roku dla rolnika i otoczony aurą w istocie czegoś niezwykłego. Władysław `Reymont w Chłopach pisał: Ziemia dawała swój plon, a ludzie brali go z pokorą i wdzięcznością . Z kolei Eliza Orzeszkowa w innym dziele naszej ojczystej literatury, Nad Niemnem , wspominała: Praca ta, choć ciężka, miała w sobie coś z radosnego obrzędu . Nasi dziadkowie podchodzili to żniw bardzo podobnie, jak my. Czekało się na zbiory, cieszyło się plonami. Mimo różnych przeciwności, bo przecież łatwo w rolnictwie nie było nigdy.