Samotność: niewidzialna epidemia
0:00
Skutki osamotnienia są poważne i dotkliwe. Neurobiolodzy informują, że mózg takiej osoby przejawia większą aktywność w obszarach odpowiedzialnych za wykrywanie zagrożeń. Dlatego samotny człowiek może stale odczuwać napięcie emocjonalne
Ewa Adamska-Cieśla
Badacze zidentyfikowali samotność jako jeden z kluczowych i pogłębiających się problemów społecznych, zwłaszcza u dzieci i nastolatków. Wyniki raportu „Młode głowy” są trudne w odbiorze: co trzecie dziecko czuje się samotne.
Dane z Instytutu Pokolenia pokazują, że samotność dotyczy aż 53 proc. dorosłych osób w Polsce, a 35 proc. nie ma się do kogo zwrócić o pomoc.
Czym jest samotność w Polsce i w Unii Europejskiej, jak wpływa na zdrowie i gospodarkę oraz jak sobie z nią radzić?
Samotność stanowi jeden z efektów przemian społeczno-gospodarczych takich jak rewolucja technologiczna i „ucyfrowienie” społeczeństwa, wojny, inflacja czy wybuch pandemii COVID-19.
Współczesny świat jest głęboko zatomizowany, panuje w nim kult jednostki, a ludzie funkcjonują we własnych „bańkach”, zamiast tworzyć wspólnoty. W 2022 roku powstał przełomowy, rządowy raport „Poczucie samotności wśród Polaków” autorstwa Instytutu Pokolenia. Jego wyniki prezentują samotność jako jeden z głównych problemów współczesnego społeczeństwa.
Autorzy raportu koncentrują się na Polsce i wskazują, które grupy społeczne doświadczają największego poczucia samotności, jakie są koszty gospodarcze i społeczne tego zjawiska (czasem określanego jako syndrom) oraz podkreślają konieczność prowadzenia dalszych badań poświęconych przeciwdziałaniu samotności.