Towaru nie brakuje, cena zaskakuje. Osobliwy problem Korei Północnej
Jak podaje źródło portalu Daily NK z prowincji Hamgyong Północny, na bazarach w Hoeryong i w innych miastach zaobserwowano ostatnio wysyp owoców z Chin , a także warzyw z lokalnych gospodarstw szklarniowych. Przez to asortyment na stoiskach jest o wiele bogatszy niż w ubiegłych latach. Źródło zaznacza jednak, że z powodu gigantycznej drożyzny dla wielu mieszkańców Korei Północnej produkty te pozostają niedostępne.
Ogromne zaskoczenie dla Rosjan. "Upokorzenie"
Drożyzna w Korei Północnej
Na jednym z targów w Hoeryong kilogram ananasa kosztuje obecnie 130 000 północnokoreańskich wonów (ok. 550 zł), banany - 110 000 wonów (ok. 450 zł), pomarańcze - 80 000 wonów (ok. 350 zł), a mandarynki - 65 000 wonów (ok. 280 zł). Za melony i czereśnie trzeba zapłacić jeszcze więcej, bo od 300 000 do nawet 350 000 wonów (ok. 1250-1500 zł).
Gwałtownie wzrosły także ceny warzyw. Pomidory i bakłażany kosztują ponad 60 000 wonów, natomiast grzyby, zielona cebula i szpinak od 10 000 do 20 000 wonów (ok. 40-80 zł). Z kolei te bardziej podstawowe warzywa, takie jak zwykła kapusta, kapusta pekińska, rzodkiew czy ogórki, sprzedawane są za około 5000 wonów (ok. 20 zł).
- Wybór jest znacznie większy, niż kiedyś, ale ceny większości produktów wzrosły ponad dwukrotnie. Patrząc na te wystawy pełne owoców i warzyw, można odnieść wrażenie, że poziom życia się podniósł. W rzeczywistości jednak wielu ludzi tylko patrzy na ceny i odchodzi - relacjonuje rozmówca Daily NK.
"Rodzina Castro jest jak mafia". Pogrążony w ubóstwie kraj czekają reformy
Dysproporcje ekonomiczne
Informator Daily NK dodał, że wciąż nie brakuje osób, które bez oporów kupują towary po takich cenach. Ten kontrast potęguje w społeczeństwie poczucie krzywdy i wykluczenia - ocenia koreański portal. Niektórzy mają wprost przyznawać, że im bogaciej wyglądają bazary, tym mocniej bije po oczach rozwarstwienie majątkowe.
Według źródła powszechne jest poczucie, że ceny rosną znacznie szybciej niż siła nabywcza większości społeczeństwa. W efekcie przepaść między pozornym bogactwem na straganach a realnym poziomem życia przeciętnego Koreańczyka z Północy stale się pogłębia.