Planetoida Eulalia i deszcz uderzeń sprzed 800 mln lat
Start Starshipa już wkrótce. Specjalistyczne kamery już gotowe
Wyniki badań wskazują, że rozpad ciała macierzystego Eulalii nie zaszedł w losowym miejscu. Jak ustalono, doszło do niego w pobliżu rezonansu orbitalnego 3:1 z Jowiszem , co miało zasadnicze konsekwencje dla dalszych losów powstałych fragmentów. W takim położeniu część odłamków miała duże szanse zostać wytrącona z pasa planetoid i przeniesiona na orbity przecinające trasy planet skalistych. Symulacje pokazały, że mniej więcej połowa fragmentów mogła dotrzeć do tych rejonów bardzo szybko, inicjując intensywny "kosmiczny deszcz" w całej wewnętrznej części Układu Słonecznego.
Redaktor serwisu WP Tech. Od ponad 10 lat codziennie pisze o astronomii, astrofizyce, kosmologii i eksploracji przestrzeni kosmicznej. Od samego początku stara się zostać prawdziwym kronikarzem pierwszych kroków ludzkości ku gwiazdom. Tak się dobrze złożyło, że przypadło mu żyć w czasach, w których ludzkość dokonuje fenomenalnych odkryć i po raz pierwszy w historii ma szansę zajrzeć na kres wszechświata i postawić stopę na innej planecie. Poza pracą - miłośnik psów i wielokilometrowych spacerów po lasach Wielkopolski.