145. rocznica święceń kapłańskich Antoniego Juliana Nowowiejskiego
W rocznicę wyświęcenia wyjątkowego duchownego Mija właśnie 145 lat od momentu, gdy Antoni Julian Nowowiejski, jeden z patronów Działdowa i męczennik obozu w Soldau, przyjął święcenia kapłańskie. Biskup ten, znany ze swego oddania Mazowszu, pozostawił po sobie liczne świadectwa wiary i ducha, które d
W rocznicę wyświęcenia wyjątkowego duchownego
Mija właśnie 145 lat od momentu, gdy Antoni Julian Nowowiejski, jeden z patronów Działdowa i męczennik obozu w Soldau, przyjął święcenia kapłańskie. Biskup ten, znany ze swego oddania Mazowszu, pozostawił po sobie liczne świadectwa wiary i ducha, które do dziś są inspiracją dla wielu. Określenie „Mazur” było mu bliskie, jako że w XIX i XX wieku odnosiło się do mieszkańców ziemi płockiej, z której pochodził.
Początek drogi edukacyjnej
Rodzina Nowowiejskich przeniosła się do Radomia w 1865 roku. Antoni Julian rozpoczął naukę pod okiem ojca, który wprowadził go w tajniki języka polskiego i rosyjskiego. W 1874 roku, w katedrze płockiej, przyjął sakrament bierzmowania. Niebawem, po zdaniu egzaminów, został przyjęty do Seminarium Duchownego im. św. Stanisława Kostki w Płocku. Jego nauka trwała pięć lat, z czego pierwszy rok był wstępem, a kolejne obejmowały filozofię i teologię.
Determinacja w obliczu trudności
W archiwach Diecezji Płockiej zachowały się dokumenty z początkowego okresu nauki Nowowiejskiego. Zapiski wskazują na problemy zdrowotne, które uniemożliwiły mu klasyfikację w latach 1874-1875. Mimo to, 7 czerwca 1876 roku, przyjął sutannę i święcenia mniejsze. Jego zaangażowanie i wzorowe zachowanie pozwoliły mu zostać dziekanem alumnów w 1878 roku.
Rozwój akademicki i duchowy
Nowowiejski wyróżniał się sumiennością, co zauważyli jego przełożeni, wysyłając go do Akademii Duchownej w Petersburgu w czerwcu 1878 roku. Było to znaczące wyróżnienie, gdyż uczelnia ta nadawała stopnie akademickie. Pomimo trudności związanych z restrykcjami carskimi, Nowowiejski ukończył studia jako magister teologii w 1882 roku, pisząc prace w języku łacińskim i rosyjskim.
Osiągnięcia i święcenia kapłańskie
Po powrocie do Płocka kontynuował rozwój duchowy, przyjmując święcenia subdiakonatu i diakonatu w 1880 roku. W 1881 roku Nowowiejski został wyświęcony na kapłana. Uroczystość miała miejsce w płockiej katedrze, a sam biskup pomocniczy udzielił mu błogosławieństwa. Jego głęboka duchowość, oparta na wierze i pokorze, była fundamentem jego przyszłej posługi.
Kariera zawodowa i wychowawcza
Po święceniach, Nowowiejski został profesorem w seminarium. W sierpniu objął funkcję rektora kościoła św. Jana Chrzciciela, a w październiku zaczął nauczać religii w szkole elementarnej. W 1883 roku biskup Kacper Borowski mianował go wicerektorem seminarium, gdzie przez 18 lat pełnił rolę wykładowcy i wychowawcy. Jego troska o kleryków i zdolność do zrozumienia potrzeb innych uczyniły go wyjątkowym pedagogiem.
Antoni Julian Nowowiejski pozostaje postacią, której życie i dokonania są przykładem poświęcenia i bezgranicznego oddania służbie duchowej, inspirując kolejne pokolenia wiernych.
Źródło: Urząd Miasta Działdowo