PRZEMYŚL: Abp Adam Szal przewodniczył odpustowi Matki Bożej Szkaplerznej na Karmelu
W czwartek, 16 lipca 2026 r., w kościele Ojców Karmelitów Bosych w Przemyślu odbyła się uroczystość ku czci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Dzień ten poprzedziła uroczysta nowenna. Mszy Świętej odpustowej w dniu uroczystości Matki Bożej Szaplerznej na przemyskim Karmelu przewodniczył i homi
W czwartek, 16 lipca 2026 r., w kościele Ojców Karmelitów Bosych w Przemyślu odbyła się uroczystość ku czci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel. Dzień ten poprzedziła uroczysta nowenna.
Mszy Świętej odpustowej w dniu uroczystości Matki Bożej Szaplerznej na przemyskim Karmelu przewodniczył i homilie wygłosił Metropolita Przemyski abp Adam Szal.
Abp Adam rozpoczął homilię od nawiązania do zakończonej 46. Przemyskiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę, której hasłem były słowa „Z Maryją uczniami i misjonarzami”. Wyjaśnił, że hasło to przypomina o dwóch podstawowych zadaniach każdego chrześcijanina: najpierw być uczniem Chrystusa, a następnie świadkiem i misjonarzem. Najdoskonalszym wzorem takiej postawy jest Maryja.
Kaznodzieja zwrócił uwagę na Ewangelię dzieciństwa Jezusa, opisującą wydarzenia z Nazaretu, Betlejem, Egiptu i Jerozolimy. Podkreślił, że choć Jezus jako Syn Boży nie potrzebował nauczyciela, to jako prawdziwy człowiek wzrastał i rozwijał się pod opieką Maryi i św. Józefa. Przywołując nauczanie św. Jana Pawła II, przypomniał, że dzieciństwo Jezusa wymagało wychowawczego oddziaływania rodziców. Maryja była doskonałą wychowawczynią dzięki swojej świętości, darowi Niepokalanego Poczęcia i Bożego Macierzyństwa, a św. Józef, jako „mąż sprawiedliwy”, troszczył się o stworzenie domu sprzyjającego rozwojowi Zbawiciela.
Arcybiskup przypomniał, że Maryja uczyła Jezusa modlitwy, szczególnie psalmów, zapoznawała Go z historią narodu wybranego, przepisami Prawa oraz tradycją Izraela. Razem z Józefem prowadziła Go do synagogi i co roku pielgrzymowała z Nim do świątyni jerozolimskiej. W ten sposób Jezus „wzrastał w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi”.
Szczególną uwagę poświęcił scenie odnalezienia dwunastoletniego Jezusa w świątyni. Zauważył, że w tym wydarzeniu Maryja przechodzi od roli wychowawczyni do roli uczennicy, ponieważ Jezus uświadamia Jej, że Jego najważniejszą misją jest pełnienie woli Ojca. Maryja przyjmuje tę prawdę z pokorą i otwartością, stając się wzorem człowieka wsłuchanego w Boży plan.
Następnie arcybiskup omówił najważniejsze lekcje, których Maryja udziela wierzącym. Pierwszą jest wierność tradycji i modlitwie. Tradycja, jak podkreślił, nie jest jedynie zachowaniem dawnych zwyczajów, ale żywym przekazywaniem wiary w rodzinie i wspólnocie Kościoła.
Drugą lekcją jest jedność między praktykami religijnymi a codziennym życiem. Kaznodzieja przestrzegł przed ograniczaniem religijności jedynie do zewnętrznych praktyk, przypominając przysłowie o człowieku, który „modli się przed figurą, a diabła ma za skórą”. Prawdziwa wiara powinna przemieniać codzienne postępowanie, pracę, odpoczynek i relacje z innymi.
Trzecią lekcją jest rozważanie Słowa Bożego. Maryja nie tylko zapamiętywała wydarzenia ze swojego życia, ale zachowywała je w sercu i nieustannie nad nimi rozmyślała. Dzięki temu Boże słowo stawało się źródłem jej wiary i siły.
Kolejną cechą Maryi jest posłuszeństwo Bogu. Arcybiskup zauważył, że współczesny świat często uznaje posłuszeństwo tylko wtedy, gdy zgadza się ono z własną wolą człowieka. Tymczasem Maryja swoim „Fiat” uczy bezwarunkowego zaufania Bogu. Nie było ono jednorazowym aktem podczas zwiastowania, lecz postawą całego życia.
Abp Szal przypomniał również słowa ks. prof. Józefa Kudasiewicza, który podkreślał, że prawdziwe nabożeństwo do Matki Bożej nie opiera się na samej uczuciowości ani łatwowierności, lecz na głębokiej wierze i naśladowaniu jej posłuszeństwa wobec Boga.
Następnie wskazał na scenę nawiedzenia św. Elżbiety jako obraz zjednoczenia Maryi z Chrystusem. Maryja niosła Jezusa pod swoim sercem, podobnie jak chrześcijanin po Komunii Świętej powinien nieść Chrystusa światu swoim życiem i świadectwem.
W końcowej części homilii arcybiskup odniósł się do znaczenia szkaplerza karmelitańskiego. Podkreślił, że nie jest on magicznym przedmiotem ani gwarancją szczęścia, lecz znakiem wiary i przypomnieniem o obowiązku życia w łasce uświęcającej oraz naśladowania Maryi.
Na zakończenie przywołał przykład złotej figury Matki Bożej górującej nad Marsylią. Zwrócił uwagę, że możliwość wejścia do jej wnętrza symbolicznie przypomina o patrzeniu na świat oczami Maryi – z miłością, życzliwością, troską o drugiego człowieka i o jego zbawienie. Zachęcił wiernych, aby noszenie szkaplerza było nie tylko zewnętrznym znakiem pobożności, ale wyrażało codzienną troskę o życie w łasce Bożej i wierne naśladowanie cnót Najświętszej Maryi Panny.
Przed udzieleniem końcowego błogosławieństwa abp Adam Szal odmówił Litanię do Matki Bożej z Góry Karmel, a następnie odmówił Akt oddania Najświętszej Maryi Pannie, zawierzając Jej Archidiecezję Przemyską oraz wszystkich zgromadzonych wiernych.
Po zakończeniu Eucharystii uczestnicy uroczystości mogli przyjąć szkaplerz święty – znak szczególnego zawierzenia Matce Bożej, przypominający o powołaniu do życia w wierze, wytrwałej modlitwie i naśladowaniu Jej cnót.