Pamięć o ostatnim przedwojennym Staroście Zamojskim
Marian Ludwik Sochański to postać, której życiorys przypomina nam, czym jest służba publiczna w najpiękniejszym sensie. Jego los pokazuje także tragiczną historię naszej Ojczyzny w XX wieku. Dzisiejsza uroczystość (07.07) to skromny, ale ważny wyraz naszej pamięci o ostatnim przedwojennym Staroście
Marian Ludwik Sochański to postać, której życiorys przypomina nam, czym jest służba publiczna w najpiękniejszym sensie. Jego los pokazuje także tragiczną historię naszej Ojczyzny w XX wieku. Dzisiejsza uroczystość (07.07) to skromny, ale ważny wyraz naszej pamięci o ostatnim przedwojennym Staroście Zamojskim.
W 72. rocznicę śmierci Mariana Sochańskiego w imieniu Starosty Zamojskiego Stanisława Grześko Wicestarosta Krzysztof Rusztyn oraz Dyrektor Wydziału Spraw Społecznych i Promoji Powiatu Joanna Mazurek wraz z Zastępcą Prezydenta Miasta Zamość Martą Pfeifer i Rektorem Akademii Zamojskiej prof. Pawłem Skrzydlewskim złożyli kwiaty pod tablicą pamiątkową znajdującą się na fasadzie budynku Wydziału Komunikacji w Zamościu. Uroczystość miała charakter symboliczny, ale głęboko poruszający – oddano hołd człowiekowi, który swoje życie oddał Polsce.
Marian Ludwik Sochański był majorem artylerii Wojska Polskiego, urzędnikiem II Rzeczypospolitej oraz Starostą Zamojskim w latach 1937–1939. W młodości należał do Polskich Drużyn Strzeleckich i wstąpił do Legionów Polskich. Od 1930 roku był radcą ds. mniejszości narodowych w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Następnie pracował jako naczelnik w Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie, później jako wicewojewoda lwowski i nowogródzki. W lutym 1937 roku objął urząd starosty powiatu zamojskiego, który sprawował do wybuchu II wojny światowej.
Za swoje zasługi został uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, a także Złotym Krzyżem Zasługi – dwukrotnie, po raz pierwszy 9 listopada 1931 r. Wcześniej, 10 listopada 1928 r., przyznano mu Srebrny Krzyż Zasługi. Otrzymał również Medal Niepodległości, Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 oraz Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Po wybuchu II wojny światowej przyczynił się do ukrycia w Zamościu przed Niemcami obrazu „Hołd pruski”. W czasie wojny był kilkukrotnie więziony, m. in. w więzieniu zamojskim oraz na zamku w Lublinie, został zwolniony.
Po wojnie w 1949 r został aresztowany i osadzony więzieniu mokotowskim w Warszawie. Umarł w więziennym szpitalu przy ulicy Rakowieckiej 7 lipca 1954 r.
W 2003 r. Marian Sochański został uznany za pokrzywdzonego w rozumieniu art. 6 ustawy o IPN, natomiast 21 marca 2012 Sąd Najwyższy uniewinnił Mariana Sochańskiego, skazanego wyrokiem sądu Polski Ludowej 1951/1952.